Bird On A Wire

[Ενός λεπτού post σιγή...]

2007-01-08T23:45:00.000+02:00

(Χωρίς εικόνα... χωρίς ήχο...)

Κανείς αναντικατάστατος (και πολύ καλά κάνει) μεν...
Από την άλλη όμως...
Όποιος προλάβει να στήσει πρώτος το νέο "monitor" θα είναι κι αυτός που θα έχει καβατζώσει έτοιμη πελατεία!
Άντε γερά με τσαμπουκά παλικάρια μου!
(Και μην ξεχάσετε να αφήσετε χώρο στο πάνω μέρος της σελίδας και στο πλάι για να είναι έτοιμος να δεχτεί και τις διαφημίσεις!) ;-)

Ο βασιλειάς πέθανε... Ζήτω ο βασιλειάς!

Είναι Κάτι Παιδιά

2007-01-07T09:49:00.000+02:00

Γιατί βρε Παναγιώτη μας κάνεις τέτοια πράγματα; Δηλαδή εγώ τώρα δε θα μπορώ να σε αποκαλώ Mr. Monitor; Φτου γαμώτο!

Είμαι -από όσο ξέρω- ο μόνος που δημιούργησε "πραγματικό" πρόβλημα στο monitor παρόλο που δεν είχε γίνει με κακό σκοπό. Είχα -και εξακολουθώ να έχω- κάποιες διαφωνίες στον τρόπο που λειτουργούσε κι απλώς τις είχα κάνει εμφανείς με κάτι παραπάνω από απλά λόγια. Τέλος πάντων, περασμένα-ξεχασμένα υποθέτω... Όταν αρκετό καιρό αργότερα με συμπεριέλαβε κι εμένα στο monitor παρά την εκφρασμένη αντίθεσή μου σε κάτι τέτοιο, μου άναψε κανονικά τα λαμπάκια. Μπορούσα -όπως κι οποιοσδήποτε άλλος- να δημιουργήσω "πρόβλημα" στη λειτουργία του ώστε να αναγκαστεί να με βγάλει. Δε κρύβω ότι αυτή ήταν η αρχική μου σκέψη. Δε χρειαζόταν τεχνικές hacking για να γίνει κάτι τέτοιο... αρκούσε να χρησιμοποιήσω κάποια από τα χαρακτηριστικά του monitor ώστε να δουλέψουν όπως θα ήθελα και που θα δημιουργούσαν κατά κάποιο τρόπο "πρόβλημα" στα αποτελέσματα και στον τρόπο που τα εμφάνιζε. Κάτι τέτοιο θα ήταν το ίδιο θεμιτό, όσο θεμιτό ήταν κι ότι με συμπεριέλαβε χωρίς να το ζητήσω κι επιπλέον αρνήθηκε να με βγάλει αμέσως μόλις το είδα και του το ζήτησα. Ο σκοπός βέβαια θα ήταν απλώς να αναγκαστεί να με βγάλει αλλά τελικά άλλαξα γνώμη... ο λόγος είναι μια άλλη μεγάλη ιστορία που δεν έχει ιδιαίτερη σημασία.

Εξαιτίας αυτή μας της "διαμάχης" μάλλον δεν είμαι αυτό που μπορεί να πει κάποιος "αντικειμενικός" στις τελευταίες εξελίξεις που τον "ανάγκασαν" να κλείσει το monitor. Αλλά και ποιος μπορεί να είναι αντικειμενικός;

Με βάση αυτά που ξέρω, είχε κάθε δικαίωμα να χρησιμοποιήσει το δικό μου όπως και κάθε άλλο feed θέλει με όποιον τρόπο θέλει. Αυτός εξάλλου είναι και ο λόγος ύπαρξης των feeds: να χρησιμοποιούνται από άλλα sites και προγράμματα. Πέρα από τα feeds, έχω την εντύπωση πως είναι καθόλα νόμιμη η αντιγραφή μικρών αποσπασμάτων (ακόμα κι από copyrighted -με την κλασική έννοια- υλικού) όταν αυτή γίνεται μέσα στα πλαίσια του fair-use. Έχετε παρακολουθήσει ποτέ πρωινές εκπομπές στην τηλεόραση ή στο ραδιόφωνο; Όλοι οι σταθμοί έχουν μία εκπομπή που διαβάζει τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Νομίζετε ότι είναι παράνομοι όλοι αυτοί; Κάποτε είχα ακούσει ότι είναι καθόλα νόμιμη η ανάγνωση των πρωτοσέλιδων, αλλά όχι και η ανάγνωση των αναλυτικών άρθρων των εσωτερικών σελίδων. (Βέβαια, σε κάποιες εκπομπές διαβάζουν κι ολόκληρο το άρθρο αλλά δεν είναι αυτές οι εκπομπές το θέμα μας τώρα.) Μπορεί να κάνω και λάθος βέβαια, νομικός δεν είμαι. Τόσο ξέρω, τόσο λέω. Βλέπετε καμιά ομοιότητα ανάμεσα σε αυτές τις εκπομπές και στο monitor;
Αυτά όσον αφόρα τη νομική πλευρά του θέματος.

Δεν είναι η πρώτη φορά -και δεν θα είναι η τελευταία αν επαναλειτουργήσει με τον ίδιο τρόπο- που δημιουργήθηκε αυτό το θέμα με το monitor. Πέρα από τη νομική, υπάρχει η "ηθική" πλευρά του θέματος. Το είχα αναφέρει και παλιότερα ότι ένα απλό disclaimer θα ήταν αρκετό για να ελαχιστοποιηθούν αυτές οι περιπτώσεις. Ο ex-Mr. Monitor επιμένει να αρνείται να γράψει κάτι τέτοιο. Δικαίωμά του! Για μένα, η μη-ύπαρξη κάτι τέτοιου δεν είναι δείγμα άπλετης δημοκρατείας ("δεν έχουμε κανόνες, άρα δε σας βάζουμε περιορισμούς") αλλά είναι δείγμα αναρχείας (για να μην πω αυταρχείας και γίνω κακός) με την κακή έννοια ("δεν έχουμε κανόνες, άρα κάθε στιγμή ισχύει ότι μου γουστάρει εμένα αφού εγώ έχω και το καρπούζι και το μαχαίρι"). Δεν περιμένω ούτε να ενστερνιστεί τις δικές μου απόψεις, ούτε και να δικαιολογηθεί για τις αποφάσεις του. Δικό του είναι το καρπούζι, δικό του και το μαχαίρι. Πέρα από τις φλούδες που μπορεί να του πετάξουν όσοι φάνε από το καρπούζι του, ο βασικός κίνδυνος είναι μήπως κοπεί μόνος του με το μαχαίρι. Έχει κάνει τις επιλογές του όμως και παρόλο που δεν συμφωνώ τις δέχομαι.

Τα ψευτοδιλλήματα ποτέ δεν ήταν το αγαπημένο μου παιχνίδι. Φυσικά, μιλάω εκ του ασφαλούς μιας και δεν είμαι στη θέση του. Παρόλη τη βεβαιότητα που έχω ότι ακόμα κι αν έφτανε στα δικαστήρια η υπόθεσή του δεν θα ήταν αυτός που θα έχανε, ωστόσο δικαιολογώ απόλυτα την θέλησή του να αποφύγει μια τέτοια χρονοβόρα και ψυχοφθόρα διαδικασία. Θεωρώ παιδιαρίσματα και αποποίηση ευθυνών το δίλλημα που έθεσε στην Mirandolina. Πιστεύω ότι θα ήταν πολύ πιο απλό να κάνει δεκτό το αίτημά της, παρά να δημιουργεί μια τέτοια κατάσταση. Νομίζω ότι ακόμα πιο απλό θα ήταν να της απαντήσει με τον ίδιο τρόπο που είχε απαντήσει και σε μένα "Δε βγαίνεις από το monitor, που να χτυπιέσαι από κάτω σα το χταπόδι". Να πιστέψω ότι η διαφορετική αντιμετώπισή μας οφείλεται στο ότι υπήρξε η απειλή μήνυσης; Ότι φοβήθηκε επιπλέον τι πλάτες μπορεί να έχει πίσω της μιας και δεν είναι μια απλή ανώνυμη blogger;

Θα μου ήταν πολύ πιο εύκολο να πιστέψω ότι βαρέθηκε να απολογείται κάθε τρεις και λίγο για την επιλογή του να μη βγάζει κανέναν από το monitor. Θα μου ήταν πολύ πιο εύκολο να πιστέψω ότι ο χρόνος του είναι πολύ πολύτιμος για να τον σπαταλά για διαγραφές όποιων ξυπνάνε στραβά και θέλουν να βγουν από το monitor. Θα μου φαινόταν φυσιολογικότατο να πιστέψω ότι το κόστος -και σε χρήμα και σε χρόνο- για την συντήρηση του monitor, είναι πάνω από τις δυνατότητές του αυτή τη στιγμή. Θα πίστευα άνετα ότι έθεσε ένα δίλλημα-μπλόφα, που τελικά δεν έπιασε. Θα μπορούσα ίσως ακόμα και να πιστέψω ότι ήταν μια κίνηση σκοπιμότητας ώστε να μετρήσει αντιδράσεις και να μεταβεί στο monitor ver.2 που θα ήταν ένα εμπορικό προϊόν. (Όχι δεν νομίζω ότι θα ήταν τόσο βλάκας να κάνει κάτι τέτοιο, θα ήταν πολύ πιο απλό και αποδοτικό να μεταβεί σε μια τέτοια ver.2 χωρίς να δημιουργήσει τέτοιο θέμα.)

Πραγματικά, δε μπορώ να βρω μια καλή απάντηση. Μπορεί απλά να βαρέθηκε το παιχνιδάκι του, κι απλώς βρήκε ευκαιρία να αποποιηθεί των ευθυνών του και να το παρατήσει με αυτή την αφορμή. Προσωπικά, δεν έχω και μεγάλη σκασίλα μιας και ελάχιστα το χρησιμοποιώ πλέον. Αυτό δε σημαίνει ότι θα ήθελα να κλείσει. Κάθε άλλο μάλιστα. Θα μου άρεσε να μεγαλώσει και να εξελιχθεί και να προστεθούν χαρακτηριστικά και δυνατότητες. Το ελληνικό μπλογκοχωριό δεν είναι το monitor, αλλά σίγουρα έπαιζε ως τώρα το ρόλο της κεντρικής του πλατείας. Αν αυτή η πλατεία γίνει γιαπί, θα βρεθεί μια άλλη πλατεία για να μαζεύεται ο κόσμος. Κι αν από γιαπί γίνει πάλι πλατεία ή απλώς ένα εμπορικό κέντρο, ο κόσμος πάλι θα περάσει από εκεί και αν τους αρέσει θα γυρίσουν πάλι.

Είδα κάποιους να λένε ότι νοιώθουν χαμένοι χωρίς το monitor. Έστω κι αν δε χρησιμοποιούν κάποιον προσωπικό feed reader μάλλον έχουν ξεχάσει κάτι βασικό. Τα ελληνικά blogs δεν είναι μόνο αυτά που υπάρχουν στο monitor. Πότε ήταν η τελευταία φορά που ανακαλύψατε κάποιο blog, από τα links ενός άλλου blog; Πότε ήταν που ανακαλύψατε κάποιον blogger από το σχόλιο που άφησε στο δικό σας ή -κυρίως- σε κάποιο άλλο blog; Αν κάποιος ξεκινάει τώρα το blogging, στο monitor έχει πιθανότητες να συμπεριληφθεί μετά από 3-6 μήνες (προσωπικοί αυθαίρετοι υπολογισμοί) στην καλύτερη περίπτωση. Αν σε αυτό το διάστημα δεν έχει ήδη ανακαλυφθεί από κάποιους άλλους ώστε να έχει αναγνώστες, πιστεύετε ότι θα έχει μετά από αυτό το διάστημα ακόμα την όρεξη να κάνει posts που δε τα διαβάζει κανένας;

Το monitor σίγουρα βοήθησε την εξάπλωση του blogging. Όσο πληθαίνουν τα blogs όμως, τόσο θα γίνεται λιγότερο χρήσιμο. Η πολύ πληροφορία, είναι ισάξια με την καθόλου πληροφορία. Όταν υπάρχουν π.χ. 4 σελίδες με νέα posts κάθε μέρα, δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο να ρίξεις μια ματιά για να βρεις αυτά που ίσως σε ενδιαφέρουν. Όταν αυτές οι σελίδες όμως γίνουν 10; Όταν γίνουν 20; Θα έχεις το χρόνο και την όρεξη έστω και να ρίξεις μια γρήγορη ματιά; Λίγο απίθανο το βρίσκω. Ήδη έχω παρατηρήσει ότι έχουν δημιουργηθεί παρεούλες από bloggers. Και δεν αναφέρομαι στα ομαδικά blogs που υπάρχουν. Δεν είναι κάτι κακό αυτό. Το να διαβάζετε -και να σας διαβάζουν- 10 συγκεκριμένα άτομα όμως, μάλλον δεν είναι και τόσο συμβατό με τη γενικότερη ιδέα περί blogging. Μάλλον περισσότερο σαν κουβεντούλα μέσω internet μοιάζει. Τίποτα μεμπτό σε αυτό, αλλά από κάποια στιγμή και μετά μάλλον θα πρέπει να αποποιηθείτε και την ταμπέλα του blogger.

Δυό λόγια ξεκίνησα να γράφω για το κλείσιμο του monitor και τελικά σε σεντόνι κατέληξε. Κι ακόμα δεν είπα τίποτα για την Mirandolina. Χμ... Απαξιώ εντελώς να κάνω κάποιο σχόλιο γιατί δεν θα είναι ιδιαίτερα ευγενικό. Η κυρία έδειξε με τον καλύτερο τρόπο ότι δεν είχα άδικο σε αυτά που έλεγα στο προηγούμενο post μου. Κυρία μου υποκλείνομαι ταπεινά που θυσιάζετε χωρίς ενδοιασμούς ένα εργαλείο σαν το monitor, στο βωμό της μεγαλειότητάς σας.

Είναι κάτι παιδιά στην πλατεία
μια παρέα μαζί τους και εγώ
σα φαντάροι που κάνουν θητεία
κι έχουν μείνει χωρίς αρχηγό

Με το βλέμμα θολό, πικραμένο
το κεφάλι κρατάμε σκυφτό
που και που το μυαλό ταραγμένο
με το θάνατο παίζει κρυφτό

Είναι κάτι παιδιά στην πλατεία
που μπορεί και να κάνουν ζημιά
μας φωνάζουν φρικιά, αλητεία
δε μας πιάνει φοβέρα καμιά

Μαρία Αριστοπούλου

You, The_Universe

2006-12-18T23:15:00.000+02:00

Εμένα να με αφήσετε ήσυχο...
Σε όσους είδαν έναν καθρέφτη στο εξώφυλλο του περιοδικού, τα θερμά μου συγχαρητήρια! Και σ' ανώτερα!

Μια απορία όμως...
Από όλα τα τεύχη που συγκεκριμένου περιοδικού, αυτό ήταν το πιο σημαντικό θέμα του χρόνου και άγγιξε τόσους πολλούς ώστε να το αναπαράγουν;
Πολύ ενδιαφέρουσα άποψη αυτή, ειδικά όταν μιλάμε για το Time!

Εκτός κι αν -όλως τυχαίως- όλοι άρχισαν να διαβάζουν τώρα το συγκεκριμένο περιοδικό και φυσικά να αναπαράγουν/σχολιάζουν τα άρθρα του!
(Αλήθεια... πόσοι διάβασαν και το άρθρο και πόσοι απλώς έμειναν στον τίτλο που είδαν στο εξώφυλλο πριν συμπεράνουν ότι αφορά και τους ίδιους;)

Αν κάποια στιγμή νοιώσω ότι το "εμείς" υπερκεράσει το "εγώ" μας, τότε ίσως και να νοιώσω μέρος του "you" του άρθρου. Ως τότε... αυτό το άρθρο μπορεί να αφορά οποιονδήποτε άλλο, αλλά δεν αφορά εμένα...

Congatulations to all of YOU!

Σημ.: Ο καλλιτέχνης χαρακτηρίζει το κομμάτι σαν "ορχηστρικό" στο δίσκο, και δεν έχει συμπεριλάβει τους "στίχους" στο ένθετο (σε αντίθεση με άλλα κομμάτια που έχουν στίχους) και συμφωνώ με αυτή του την απόφαση, οπότε συμπορεύομαι με την επιλογή του αυτή.

Θανάσης Παπακωνσταντίνου

The One Who Has Disappeared

2006-11-24T00:07:00.000+02:00

I am the one who has disappeared
and I'll reap my rewards
when you look through me
I know I'm the one
who has disappeared

When I write my name no words appear
and in your heart I will appear
and when I turn I turn away
I am the one who's disappeared

This one's for forgiveness
so they say
I'm that one
I am the one
who has no name
I have no name

And I am the one who has disappeared
the way you look through me
I know I'm the one
who has disappeared

The Black Heart Procession

No Good At Saying Sorry (One More Chance)

2006-11-02T05:36:00.000+02:00

Κε Τσιπρόπουλε συγνώμη.

Μετά από αυτά που είπε ο Κος Ρουσόπουλος (κυβερνητικός εκπρόσωπος) στο IGF, οφείλω να ζητήσω συγνώμη από τον Κο Τσιπρόπουλο (υπεύθυνος του blogme.gr).

Ο Κος Τσιπρόπουλος έκανε γνωστή την περιπέτειά του χωρίς να δίνει πολλά στοιχεία σχετικά με αυτά που πέρασε.
Ο Κος Ρουσόπουλος δήλωσε ότι "την τελευταία περίοδο έχουμε αντιμετωπίσει πολλούς bloggers που μεταδίδουν πολλά αναληθή πράγματα. Μάλιστα, αυτά τα ψέματα αναμεταδίδονται από την τηλεόραση και από άλλα Μέσα ενημέρωσης που είναι δημοφιλή στη χώρα μου. Έχουμε λοιπόν ένα πρόβλημα με bloggers που μεταδίδουν ψέματα μέσω της τηλεόρασης."
Έχουμε λοιπόν τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να μιλάει σε ένα διεθνές forum κατηγορώντας τους έλληνες bloggers για διασπορά ειδήσεων μέσω της τηλεόρασης και μάλιστα αυτό το κάνει χωρίς όχι μόνο αποδείξεις αλλά ούτε καν με το να δώσει έστω και ένα παράδειγμα.

Κε Τσιπρόπουλε, αφού κι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δε δίνει στοιχεία για αυτά που λέει θέλω να ζητήσω ειλικρινά συγνώμη που κι εγώ μεταξύ άλλων, ζητήσαμε να μας δώσετε περισσότερα στοιχεία για την περιπέτειά σας. Αφού κι αυτός αφήνει να φανταζόμαστε μόνοι μας το σε ποια blogs αναφέρεται και ποιές είναι οι ψευδείς και αναληθείς ειδήσεις, πολύ καλά κάνατε κι εσείς και δεν δώσατε παραπάνω λεπτομέριες. Πολύ περισσότερο μιας κι εσείς είστε στη θέση του κατηγορουμένου άδικα, και κρίνατε ότι δε πρέπει να δώσετε επιπλέον λεπτομέρειες αυτή τη στιγμή.

Κε Ρουσόπουλε, αν δε το γνωρίζετε, οι bloggers το μόνο που έχουν τη δυνατότητα να κάνουν είναι να πουν το κοντό και το μακρύ τους από το blog τους. Αν αυτό που λένε είναι αλήθεια ή ψέματα είναι άλλο θέμα. Συνήθως είναι απλώς η γνώμη τους. Σε καμιά περίπτωση όμως δεν έχουν τη δυνατότητα (ακόμα) να μεταδώσουν τη γνώμη τους από τα "άλλα Μέσα ενημέρωσης που είναι δημοφιλή στη χώρα" σας και ειδικά στην τηλεόραση. Αν οι υπεύθυνοι (sic) των μέσων αυτών επιλέξουν να μεταδώσουν από το μέσο που εργάζονται μια ψευδή είδηση από τα blogs, τότε το πρόβλημα υπάρχει στα μέσα αυτά κι όχι στα blogs. Τα μέσα αυτά (θα έπρεπε να) εξυπηρετούν την σωστή ενημέρωση των πολιτών και γι' αυτό οι εργαζόμενοι σε αυτά θεωρούνται επαγγελματίες. Αν δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους, δηλαδή να κάνουν έρευνα και έλεγχο ότι η είδηση που μεταδίδουν είναι σωστή, τότε θα πρέπει να πάνε να πουλάνε φρούτα στις λαϊκές ή να υποστούν τις κυρώσεις του νόμου.

Κε Ρουσόπουλε, μπορεί να είναι εντελώς ουτοπικό, αλλά αυτή σας η δήλωση θα έπρεπε να σας καθήσει στην καρέκλα του κατηγορουμένου για συκοφαντική δυσφήμιση των ελλήνων bloggers.

Αυτά τα ολίγα... έχω και να ετοιμάσω και την επόμενη είδηση που θα μεταδώσω από την τηλεόραση και δεν προλαβαίνω!

What was I to say I'm already all alone,
and there's nothing here except a hole in the wall.
What was I to do and how should I know,
I was never good when times are changing.

One more chance I'd never would react like this.
One more time could be time enough to think about it.
And one last straw could be strong enough to make this world
or throw away everything.

It's time that I go; I can sleep on the road,
it wont be soft but it will be on my own.
I'm sure that last time I couldn't have been wrong,
besides I'm not good with saying sorry.

Just one time is all it takes;
one time is all it takes
(Timing shows I needed to prove that I am)
Just one time is all it takes,
(...Strong enough to be on my own.)
One time is all it takes
(We're taking time with bad excuses...)
Just one time is all it takes.
...go to show it to know that everything is all right.

The Early November

Η Αγάπη Ίσως Ξέρει

2006-10-31T22:26:00.000+02:00

Συνέντευξη των bloggers για το θέμα του blogme.gr στα ΜΜΕ.

Υπήρξε εδώ πρόταση του Κου Τσιπρόπουλου να βρεθεί κάποιος εκπρόσωπος για να αντιπροσωπεύσει τα blogs σε μια συνέντευξη τύπου για να ενημερώσουμε τα ΜΜΕ για το θέμα blogme.gr. Οι εκπρόσωποι μάζεψαν όλα τα στοιχεία που έχει δώσει απλόχερα ο Κος Τσιπρόπουλος και έδωσαν καθαρές απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που τους τέθηκαν. Σας παραθέτω σε αποκλειστικότητα την παρακάτω συνέντευξη και τις απαντήσεις στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων.

-Γιατί επιλέχθηκε αυτή η στιγμή να γίνει γνωστό το θέμα, ενώ είχε συμβεί αρκετούς μήνες πριν;

Παράξενος χειμώνας μπαίνει
παράξενη εποχή
κανείς δεν ξέρει που πηγαίνει
δεν ξέρει που θα βγει

-Το θέμα το κάνατε γνωστό και σε μεγάλο πλήθος ελληνικών και ξένων ΜΜΕ. Ποιο περιμένετε να είναι το αποτέλεσμα από αυτή σας την κίνηση;

Βουλιάζουμε όλο και πιο κάτω
όλο πιο βαθιά
Πότε θα πιάσουμε επιτέλους πάτο... πια

-Ποιο νομίζετε ότι θα είναι το κέρδος από αυτή την υπόθεση; θεωρείτε ότι ήταν αφορμή για να φανεί ότι λειτουργείτε σαν ομάδα;

Όλο κάτι άσχετοι κερδίζουν
με κόλπα και εφφέ
και μας που λίγα μας χωρίζουν
δεν σμίγουμε ποτέ.

-Ποιοι είστε εσείς οι bloggers; Είστε τόσο ενωμένοι πάντα;

Φατμέ, Χαρούλα, Αφροδίτη
πρώτη μας φορά
φέτος νοικιάσαμε το ίδιο σπίτι... να

-Νομίζετε ότι χρειαζόταν κάποιο άτομο που θα σας ένωνε σε ένα κοινό ζήτημα;

Πες μου ποιος
την Άνοιξη θα φέρει
σε τούτα 'δω τα μέρη;
Κανένας πια δεν ξέρει πως

-Θα θέλατε να υπάρχει κάποιος που να σας εκπροσωπεί σε ανάλογα ζητήματα;

Πες μου ποιος
το φως του θα μας δώσει;
Ξανά να μας ενώσει
τα όνειρα να σώσει, ποιος;

-Νομίζετε ότι αντιδράσατε σωστά στο συγκεκριμένο ζήτημα και πως θα αντιδράσετε σε μια ανάλογη περίπτωση στο μέλλον;

Τώρα που πια κανείς δεν μοιάζει
για σοφός
Η αγάπη ίσως ξέρει πως

-Θα μας πείτε ποιο είναι το δημόσιο πρόσωπο που έκανε τη μήνυση;

Η αγάπη μόνο ίσως ξέρει
μα το 'χει μυστικό,
πως λύνουνε χωρίς μαχαίρι
το γόρδιο δεσμό

-Πως θα χειριστείτε από εδώ και πέρα την υπόθεση;

Η αγάπη μόνο ίσως έχει
το μαγικό κλειδί
και ξέρει μέσα απ' το λαβύρινθο... να βγει

Φατμέ, Χάρις Αλεξίου, Αφροδίτη Μάνου (Live)

Άγνωστοι Δρόμοι (Χωρίς Γυρισμό)

2006-10-31T10:07:00.000+02:00

Σημαντικές εξελίξεις και αλλαγή σκηνικού για το blogme.gr!

Όπως είχε αναφέρει ο Κος Τσιπρόπουλος στις 27/10:
"Τέλος θέλω να δηλώσω ότι δεν προτίθεμαι να συνεχίσω να δημοσιεύω νέα κείμενα σχετικά με το θέμα, μέσα από εδώ, καταντώντας διαδικτυακός μαϊντανός, δεν επιδιόκω καμιά προσωπική προβολή σχετικά με το θεμα, και ενημέρωση θα γίνει παρά μόνο, υπάρξει κάποια σημαντική εξέλιξη και αλλαγή σκηνικού."
(Ο τονισμός λέξεων είναι δικός μου.)

Πλέον 31/10 μπορούμε να δούμε αυτές τις "σημαντικές εξελίξεις" και την αναφερόμενη "αλλαγή σκηνικού"!
Ενδεικτικά αντιγράφουμε μόνο τους τίτλους τους:
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟ ΣΚΑΙ
BBC & ΞΕΝΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ
ΜΜΕ & ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Μη μου πείτε... τρομερές εξελίξεις ε;

Ειδικά στο τελευταίο άρθρο υπάρχει και η σημείωση στο τέλος:
"Περισσοτερα λιαν συντόμος"

Κε Τσιπρόπουλε, για να ξέρουμε κι εμείς τι να περιμένουμε:
Ισχύει αυτό που είπατε στις 27/10 ή αυτό που είπατε στις 31/10;

Αλλά για να σας πω την αλήθεια Κε Τσιπρόπουλε... αν είναι παρόμοιες και οι άλλες "σημαντικές εξελίξεις και αλλαγή σκηνικού" που σκοπεύετε να μας προσφέρετε, -τη στιγμή μάλιστα που καμία λεπτομέρια δεν έχετε αποκαλύψει για την ουσία της υπόθεσης και καμιά απάντηση στις ερωτήσεις των bloggers δεν έχετε δώσει- τότε να έχετε υπόψη σας ότι για μένα καταντάτε "διαδικτυακός μαϊντανός" όπως είπατε και μόνος σας.

Όλοι οι bloggers (ναι, και ο υποφαινόμενος) συνεχίζουν να είναι μαζί σας. Μη κάνετε το λάθος να αφήσετε να δημιουργούνται εντυπώσεις ότι ίσως από την αρχή τους χρησιμοποιείτε προς ίδιον όφελος. Στο χέρι σας είναι να συνεχίσουν να σας υπερασπίζονται με όποιο τρόπο μπορούν.

Update:
Έχει ήδη προστεθεί ακόμα ένα άρθρο στο blogme.gr το οποίο προσφέρει ακόμα περισσότερα στοιχεία για την υπόθεση. :P
Το post αυτό είναι ουσιαστικά αυτούσιο ένα σχόλιο που άφησε στον e-laywer. Επειδή ήδη είχα αφήσει κι εγώ σχόλιο στη συνέχεια, δε θα κάνω εδώ επιπλέον σχολιασμό μιας και μπορείτε να τα διαβάσετε εκεί.

Χωρίς να ξέρεις αν προχωράς
Αν πας μπροστά ή για πίσω τραβάς
Χωρίς σημάδια χωρίς σκοπό
Άγνωστοι δρόμοι χωρίς γυρισμό

Ξέρεις αν σέρνεσαι ή αν πετάς;
Αν είσαι θύμα ή φονιάς;
Χωρίς σημάδια χωρίς σκοπό
Άγνωστοι δρόμοι χωρίς γυρισμό

Είν' η ζωή αυτά που σου 'χουν πουλήσει;
Θα 'ναι το αύριο μια 'λλοιώτικη μέρα;
Είν' η αλήθεια σου περαστική κρίση;
Είναι το ψέμα απ' την αλήθεια πιο πέρα;

Φέρνει η ζωή αυτά που σου 'χουνε τάξει
Πες μου πως αύριο θα 'ν' όλα εντάξει
Χωρίς σημάδια χωρίς σκοπό
Άγνωστοι δρόμοι χωρίς γυρισμό

Υπόγεια Ρεύματα

Χαμένοι Ταξιδιώτες

2006-10-30T08:32:00.000+02:00

Οι bloggers διαδηλώνουν για το blogme.gr!
(Επίσημος χορηγός: Linkblog™ by Monitor®)

Κρατάω ένα ξύλο με πόδια αλόγου
στο θέατρο του τρελού και του παραλόγου
παίζουν έργα
για χαμένους ταξιδιώτες
με μια βέργα
τους χρίζουνε στρατιώτες

Και τούτος ο στρατός δεν μοιάζει, δεν είναι
φονιάς ή δουλικός, θίασος είναι
που μαζεύει
των ονείρων πεινασμένους
τους χαζεύει
και τους κάνει μανιασμένους

Για αγάπη έλα πάρτε με κι εμένα
μιαν αγάπη θα φυλάτε και για μένα!

Κρατάω ένα ξύλο με πόδια σπασμένα
μαζί με τρελούς καλπάζω σε ξένα
μονοπάτια
τους καλώ να μ' οδηγήσουν
με τα μάτια
τους ζητώ να με μεθύσουν

Με αγάπη έλα πάρτε με και μένα
μιάν αγάπη θα φυλάτε και για μένα!

Καβάλα σ' ένα ξύλο καλπάζω σε ξένα
μονοπάτια
με χαράδρες δίπλα και γκρεμούς...

Μαρία Παπαδοπούλου

What Else Is There?

2006-10-29T01:15:00.001+03:00

Blogοπαραθύρων συνέχεια για το blogme.gr!

Μήπως τελικά υπάρχουν περισσότερα πίσω από αυτά που έχουμε μάθει ως τώρα;
Τι έχουμε μάθει θα μου πεις... Σωστό κι αυτό!
Ας αρχίσουμε το μεσημεριανάδικο μας με μια σύντομη περίληψη. (Μετά από την περίληψη θα μπουν και διαφημίσεις! Αμ πως!)

Λοιπόν έχουμε και λέμε:
Αρχικά, μάθαμε για την μήνυση από "δημόσιο πρόσωπο" προς το blogme.gr μέσω μιας ανακοίνωσης από τον υπεύθυνο του site. (Το ότι οι περισσότεροι το έμαθαν από άλλα blogs που αναμετέδωσαν το θέμα είναι λεπτομέρια, η πηγή παραμένει το ίδιο το blogme.)

Φυσική κι αναμενόμενη συνέχεια, το θέμα έγινε το μόνο που αναπαραγόταν και συζητούνταν ολόκληρη τη μέρα. Και φυσικά συνεχίζει, αλλά όχι με τη μορφή χιονοστοιβάδας που έλαβε εκείνη τη μέρα. Πολύ υγιής αντίδραση θα έλεγα. Αν δεν προστατέψεις κάποιον του συναφιού σου (sic) ποιος περιμένεις να το κάνει; Άσε που δείχνουμε και πόσο δημοκρατικά και αγωνιστικά άτομα είμαστε! Από την πολυθρονίτσα μας και με το φραπεδάκι μας μεν, αλλά πρώτη γραμμή λάβαμε όλοι μας.

Επειδή όμως ξεχειλίσαμε από αγωνιστικότητα θέλαμε και ζεστό αίμα... του μηνυτή κατά προτίμηση. Έλα όμως που δε μας το έδινε αυτός ο άθλιος ο μηνυόμενος, ούτε δημόσια ούτε και με email σε όσους το ζήτησαν! Κι εμείς τι κάνουμε τώρα; Πως θα αγωνιστούμε χωρίς να ξέρουμε τον εχθρό; Ε, σιγά το πρόβλημα... Θα τα βάλουμε με τις αρχές και θα ξεσπάσουμε!

Εύκολος στόχος αυτός με βάση τα δεδομένα που είχαμε! Εύκολα καταλήξαμε ότι ή είναι επικίνδυνοι επειδή προσπαθούν να φιμώσουν την ελευθερία λόγου στο internet, είτε είναι ακόμα πιο επικίνδυνοι επειδή είναι άσχετοι και δεν ξέρουν πως να χειριστούν παρόμοια περιστατικά! Ωραία... τους κατατροπώσαμε αυτούς! Και τώρα; Τι κάνουμε; Έτσι θα μείνουμε; Θέλουμε κι άλλο αίμα! Και το θέλουμε τώρα!

"Μα καλέ μου... μα χρυσέ μου... δώσε μας το όνομα του μηνυτή!" Τίποτα αυτός! Τι να κάνουμε κι εμείς... ξαμολυθήκαμε να τον ψάχνουμε μόνοι μας στους δρόμους και στα σοκάκια. Όπου "δρόμοι" βλέπε google κι άλλα sites, και όπου "σοκάκια" βλέπε σχόλια και emails. Σιγά μη μας ξέφευγε ο άτιμος ο μηνυτής! Στο κάτω-κάτω, ή θα τον βρίσκαμε ή θα τον... εφευρίσκαμε! Σιγά τη διαφορά... Εξάλλου μια πρόθεση "ευ" μόνο για καλό θα μπορούσε να μπει, ε;

Κάποιοι μάλιστα βρήκαν (χάριν απλότητος στη συνέχεια δε θα χρησιμοποιείται το πρόθεμα "ευ", αλλά θεωρήστε το πάντα σαν εναλλακτική περιπτώση) και επιπλέον στοιχεία πέρα από το όνομα. Το όνομα είπαν ότι είναι ο γνωστός τηλεβιβλιοπώλης. (Το ότι ο μηνυόμενος δήλωσε ότι λάθος έχουν υποθέσει οι περισσότεροι στο ποιος τον μήνυσε, το προσπερνάμε "ελαφρά τη καρδία" μιας και δεν έδωσε επιπλέον στοιχεία.) Επιπλέον βρήκαν ότι η μήνυση αυτή είχε κατατεθεί πριν μερικούς μήνες. Αυτά τα στοιχεία βέβαια δύσκολο να τα βρήκαν με τις παραπάνω μεθόδους. Κάπου πήρε το μάτι μου ότι κάποιοι bloggers είναι και δημοσιογράφοι, οπότε ίσως να είχαν άλλες άκρες για να τα βρουν. Τέλος πάντων, δε μας απασχολεί ιδιαίτερα αυτό αυτή τη στιγμή. Δεν ξέρω καν την ιδιότητα αυτού που τα βρήκε ή με ποιο τρόπο τα βρήκε κι ούτε και με απασχολεί. Το θέμα είναι ότι με κάποιο τρόπο βρέθηκαν αυτά τα "στοιχεία".

Εδώ ας κάνουμε κι ένα διάλειμμα για διαφημίσεις που λέγαμε. Και μέχρι να επιστρέψουμε στο κανονικό μας πρόγραμμα και πάλι ας δούμε για λίγο τα στοιχεία που έχουμε ως τώρα.

Τι βρήκαν είπαμε εκτός από το όνομα; Βρήκαν ότι είναι υπόθεση που ξεκίνησε πριν μήνες! Για μια στιγμή... Αυτό δε θυμάμαι να το είδα στην αρχική ανακοίνωση... Ή μήπως ήταν εκεί αλλά δε το είδα επειδή είχα ζωστεί τα άρματα και δεν έβλεπα την ώρα να βγω στον αγώνα; Ας το ξανακοιτάξω να σιγουρευτώ... Αλλά ξέχασα... Η αρχική ανακοίνωση κατέβηκε από το site επειδή μπορεί να θεωρούνταν προσβλητική και να επέφερε επιπλέον μήνυση από τις αρχές. Μάλιστα υπήρχε και η σημείωση ότι το ίδιο μπορεί να συμβεί σε όποιον την αναπαρήγαγε. Μετά από μια γρήγορη βόλτα σε διάφορα blogs έχω την εντύπωση ότι κάποιοι ακολούθησαν αυτή τη "συμβουλή" και την κατέβασαν. Κάποιοι άλλοι όχι όμως. Οπότε εκεί βλέπουμε ότι δεν αναφέρει τίποτα για το πότε έγινε αυτό. Αντίθετα, υπάρχει ένα "πρόσφατα" γραμμένο. Για δικαστικό θέμα, το πρόσφατα θα μπορούσε να σημαίνει άνετα "κάποιοι μήνες" ε; Βρε λες να είναι σωστά τα στοιχεία που βρήκαν αυτοί που τα βρήκαν; Και δεν είναι και τυχαίοι... είναι αξιοσέβαστα πρόσωπα στο μπλογκοχωριό! Όχι παίξε γέλασε! Δεν έχω κανένα πρόβλημα να δεχτώ ότι είναι αλήθεια όσα βρήκαν. Μέχρι να γίνουν όμως "είδηση" θα παραμένουν "φήμες".

Δε ρίχνουμε μια ματιά και στο νέο κείμενο που ανέβηκε στο site; Κάπου αναφέρεται για την ταλαιπωρία που είχε "όλο αυτό το διάστημα". Ενδιαφέρον κι αυτό ε; Αυτή η έκφραση μάλλον δεν μεταφράζεται εύκολα σε "αυτές τις δυό μέρες". Μόνο εγώ είμαι ο βλάκας που νόμισα ότι όλο αυτό το σκηνικό με τα αυτόφωρα και τις κατασχέσεις έγιναν τις τελευταίες 2-3 άντε 5 μέρες; (Καλά μην απαντήσετε σε αυτό... Το ξέρω ότι εγώ είμαι βλάκας!) Το ξέρω ότι δεν είπε κάτι τέτοιο στην ανακοίνωση, αλλά με τη βλακεία που με δέρνει και το IQ πουλιού που έχω εγώ αυτό νόμισα μέχρι που το ξαναδιάβασα μετά από τα παραπάνω "στοιχεία" που μπήκαν στην υπόθεση.

Να δούμε και κάτι άλλο ενδιαφέρον; Σε άλλο σημείο αναφέρεται ότι δεν ζήτησε ούτε και περίμενε τέτοια ανταπόκριση αλλά έκανε την ανακοίνωση μόνο για να πληροφορήσει τα μέλη του site για ποιο λόγο διέκοψε τις υπηρεσίες του. Τώρα εγώ λάθος θυμάμαι ότι είδα σε κάποια blogs ότι δέχτηκαν email με αυτή την ανακοίνωση; Κι αν δεν θυμάμαι λάθος, να ρωτήσω αν όλα αυτά τα blogs ήταν μέλη της υπηρεσίας του έστω κι αν δεν το ήξεραν; Κι αν δε το ήξεραν γιατί θα έπρεπε να τους ζητήσει συγνώμη αφού δε θα το μάθαιναν ποτέ; Να δεχτώ ότι απλά και μόνο για ενημέρωση στάλθηκαν αυτά για όποιον τον ενδιέφερε; Να το δεχτώ. (Βέβαια σε αυτή την περίπτωση δε κολλάει καλά το ότι δε ζήτησε ανταπόκριση και να γίνει ο μαϊντανός όπως λέει αλλού στην ανακοίνωση. Τέλος πάντων... το προσπερνάμε κι αυτό.) Γιατί όμως τώρα κι όχι όταν έγινε η μήνυση; Γιατί η παροχή της συγκεκριμένης υπηρεσίας σταμάτησε τόσους μήνες μετά την μήνυση κι όχι από την αρχή; Κι εφόσον ήταν μόνο για ενημέρωση μήπως θα έπρεπε να περιέχει περισσότερα στοιχεία κι όχι απλά το γεγονός ότι έχει γίνει αυτή η μήνυση; Ούτε ονόματα, ούτε συγκεκριμένο κατηγορητήριο είδα πουθενά. Ακόμα τουλάχιστον. Τι νόημα έχει να αποκαλυφτούν αυτά μετά το πέρας της νομικής διαδικασίας; Έχουν κλείσει και τα σχόλια στο αναφερόμενο blog και δε μπορώ να κάνω εκεί τις ερωτήσεις. Μα στο PC του σπιτιού του με DSL το φιλοξενεί το site και βάρεσε μπιέλα με μερικές εκατοντάδες (έστω και χιλιάδες) επισκέψεις;

Ωχ! τελειώνουν κι οι διαφημίσεις και πρέπει να παρακολουθήσω την εξέλιξη της υπόθεσης. Στο επόμενο διαφημιστικό διάλειμμα ίσως να προλάβω να βρω κι απαντήσεις...

Η υπόθεση θα συνεχιστεί σύντομα σε κάποιο blogοπαράθυρο δίπλα σας. Μη χάσετε τη συνέχεια. Η υπόθεση που περιέχει καταπάτηση δικαιωμάτων (ελευθερία λόγου), δημόσια πρόσωπα (μηνυτής), απλό λαουτζίκο (μηνυόμενος) και προσεχώς για την τέρψη όσων παρακολουθούν το θέμα θα προσπαθήσουμε να βάλουμε και σεξουαλικές επεκτάσεις στο θέμα για να κάνει ακόμα μεγαλύτερο ντόρο το θέμα.

Μεσημεριανάδικο είμαστε, ότι θέλουμε κάνουμε. Αν υπάρχει είδηση θα την προβάλουμε όπως μας βολεύει. Κι αν δεν υπάρχει θα τη δημιουργήσουμε! Όλα για εσάς τα κάνουμε! (Εντάξει και για τις διαφημίσεις μας, αλλά μη το κάνουμε ζήτημα...)

Τελικά είναι ωραία φάση τα μεσημεριανάδικα!
(Να ξεζωστώ τα κουμπούρια μέχρι το επόμενο επεισόδιο;)

Σημείωση:
Μα με ποιους είμαι επιτέλους; Με εμάς ή με τους άλλους;
Ξέρω ότι αυτό το κείμενο μοιάζει να προέρχεται από το συνήγορο του διαβόλου αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι έτσι. Όταν θες να υπερασπιστείς κάτι, καλό είναι να μπορείς να δεις το θέμα κι από την απέναντι πλευρά για να ετοιμάσεις τα αντεπιχειρήματά σου, αλλιώς είναι μεγάλη η πιθανότητα να χάσεις την υπόθεση και να μείνεις μαλάκας.
Η απάντηση της ερώτησης είναι: με την αλήθεια και τη δικαιοσύνη. Δε μπορώ να υπερασπιστώ κάτι που δεν έχω στοιχεία για τα πραγματικά γεγονότα. Όταν θα τα έχω, θα είμαι με... εμάς. Ότι κι αν σημαίνει αυτό! ;-)
Πρόβατο υπάρχει στο μπλογκοχωριό, δε νομίζω ότι θέλω να του πάρω τη θέση. Ειδικά αν πρόκειται για πρόβατο προς σφαγή...

It was me on that road
But you couldn't see me
Too many lights out, but nowhere near here

It was me on that road
Still you couldn't see me
And then flashlights and explosions

Roads are getting nearer
We cover distance but not together
I am the storm and I am the wonder
And the flashlights, nigthmares
And sudden explosions

I don't know what more to ask for
I was given just one wish

It's about you and the sun
A morning run
The story of my maker
What have I and what I ache for

I've got a golden ear
I cut and I spear
And what else is there
Roads are getting nearer
We cover distance still not together

If I am the storm if I am the wonder
Will I have flashlights, nightmares
And sudden explosions

There is no room where I can go and
You've got secrets too

I don't know what more to ask for
I was given just one wish

Royksopp (feat. Karin Dreijer)

Sunglasses At Night

2006-10-27T15:09:00.000+03:00

Το blogme.gr στα blogοπαράθυρα;

Σίγουρα το θέμα είναι σοβαρό και πολύ σωστά πήρε μεγάλες διαστάσεις, τουλάχιστον στη blogόσφαιρα αλλά και σε άλλα forums και sites. Ως συνήθως, τα άλλα παραδοσιακά μέσα ζουν στον κόσμο τους και δεν καταδέχτηκαν (ακόμα τουλάχιστον) να ασχοληθούν με το θέμα. Δεν είναι ένα θέμα που θα ανεβάσει τα νούμερά τους μιας και δεν αγγίζει (ή μήπως θα έπρεπε να το αγγίζει;) το ευρύ κοινό. Να είστε σίγουροι πως όταν αποκαλυφτεί το "δημόσιο πρόσωπο", τότε μπορεί να βρεθεί το θέμα και στα τηλεοπτικά παράθυρα... ειδικά αν είναι κάποιο πρόσωπο που ανεβάζει τα νούμερα της AGB, τότε μπορεί να βρεθεί ακόμα και στα παράθυρα των ειδήσεων που στη ουσία κι αυτές πλέον είναι μεσημεριανάδικο στο πιο κυριλέ τους όμως.

Και καταλήγουμε πολλοί bloggers (άλλος λίγο κι άλλος περισσότερο) να κάνουμε αυτό που συνήθως κοροϊδεύουμε ότι κάνουν τα άλλα παραδοσιακά μέσα. Το βγάλαμε από τα "δελτία ειδήσεων" (sic!) της blogόσφαιρας και σιγά-σιγά το φέρνουμε στα "μεσημεριανάδικα"! Μπράβο μας! Πάντα τέτοια!
Δεν εννοώ ότι όλοι μας το κάνουμε αυτό, αλλά όσο περνάνε οι ώρες τόσο βλέπω να πληθαίνουν τα posts που το κάνουν.

Τη στιγμή που ο ίδιος ο άνθρωπος που υπόκειται όλη αυτή την ταλαιπωρία, επιλέγει να κρατά χαμηλούς τόνους και δεν κάνει πρόωρες κρίσεις και σχολιασμούς, την ίδια στιγμή εμείς έχουμε βρει και τον ένοχο και τον έχουμε καταδικάσει κιόλας δια βοής. Ξανά μπράβο μας!

Ο ίδιος δεν έχει αναφέρει μέχρι στιγμής ποιος έκανε τη μήνυση και εμείς ήδη συμπεράναμε από τα συμφραζόμενα (τα ποιά;!) ότι είναι γνωστός τηλεβιβλιοπώλης.
Ο ίδιος δήλωσε πολύ απλά και κατανοητά ότι δέχεται ότι η αστυνομία και οι αρχές έχουν κάνει απλά το καθήκον τους κι εμείς τους χρήσαμε ήδη φασίστες και ηλίθιους.

Ναι, παραδέχομαι ότι μπορεί ο ενάγων να είναι ο τηλεβιβλιοπώλης...
Ναι, δέχομαι ότι μπορεί να είναι υπερβολικά ή ακόμα και γελοία όσα έγιναν από τις αρχές...

Δεν δέχομαι όμως να τα ασπαστώ άκριτα πριν υπάρξει ΕΠΙΣΗΜΗ ενημέρωση από κάποιον άμεσα εμπλεκόμενο στην υπόθεση ή από τις ίδιες τις αρχές. Τη στιγμή που ο άμεσα ενδιαφερόμενος χρησιμοποιεί πολύ ήπιους τόνους νομίζω ότι είναι εναντίον του όλοι οι υπόλοιποι να είμαστε με τις χατζάρες στα χέρια έτοιμοι να πάρουμε κεφάλια. Να μην πω ότι κάποιοι ήδη έχουν αρχίσει το θεάρεστο αυτό έργο...

Τέτοιες αντιδράσεις δε βοηθούν κανένα. Ούτε την blogόσφαιρα, ούτε την ελευθερία του λόγου που τόσο πολύ κοπτόμαστε για αυτή, και πολύ περισσότερο τον ίδιο τον εναγώμενο.

Η δημοσιότητα που έχει πάρει το θέμα είναι κάτι καλό και κάτι πολύ σωστό. Και συγχαρητήρια σε όλους για την άμεση ανταπόκρισή τους. Το να μεταφέρουμε όμως το θέμα στα blogοπαράθυρα είναι κάτι που μόνο κακό μπορεί να κάνει σε όλους. Όταν ένα θέμα μετατρέπεται από "είδηση" σε "κουτσομπολιό", τότε κανείς δε το παίρνει στα σοβαρά. Και το θέμα ΕΙΝΑΙ σοβαρό.

Ποιά θα είναι η αντίδραση όλων μας, αν ο ενάγων είναι κάποιος άλλος κι όχι ο τηλεβιβλιοπώλης;
Τι θα γίνει τότε, αν ο τηλεβιβλιοπώλης κάνει ανάλογες μηνύσεις σε όσους προέβησαν σε χαρακτηρισμούς και κατηγορίες χωρίς να έχουν στοιχεία;
Θα μπορέσουμε τότε να ισχυριστούμε και πάλι ότι τα posts αυτά έγιναν στα πλαίσια της σάτιρας;
Θα είμαστε πάλι όλοι τόσο πρόθυμοι να πάμε να υπερασπιστούμε κάποιους bloggers στα δικαστήρια ή όπου αλλού χρειαστεί;
Ποια θα είναι η αντιδρασή μας όταν τα blogs μετατραπούν από το "πιο σύχρονο μέσο άμεσης και εννίοτε εναλλακτικής πληροφόρησης" σε "ένα ακόμα μέσο παραπληροφόρησης";
Ποια θα είναι η αντιδρασή μας όταν κάποιος ακούει για blogs και φέρνει στο νου του τα μεσημεριανάδικα;
Με ποια επιχειρήματα θα μπορέσουμε να τον πείσουμε ότι κάνει λάθος;
Και πιο βασικό ερώτημα... θα κάνει λάθος;

Επαναλαμβάνω ότι δεν έχω τίποτα πληροφορίες πως δεν πρόκειται για τον τηλεβιβλιοπώλη, αλλά δεν έχω και ΕΓΚΥΡΕΣ πληροφορίες για το αντίθετο... Και αρνούμαι να "καταδικάσω" κάποιον με ΥΠΟΝΟΙΕΣ που κυκλοφορούν εδώ κι εκεί.
Όσον αφορά δε τις αρχές και τις διαδικασίες που ακολουθήθηκαν, αυτό είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα που ναι μεν είναι να γελάει κανείς, αλλά δε μπορεί και να αποδώσει κάπου ευθύνες με τα ως τώρα δεδομένα που έχουμε.
Ας μην ξευτελίσουμε ένα θέμα γενικότερο και σημαντικότερο, ασχολούμενοι με αυτά τα επιμέρους θέματα που είναι μεν άρρηκτα δεμένα μαζί του, αλλά δεν είναι το βασικό -κατά την άποψη μου- θέμα. Και ειδικότερα, όχι με τον τρόπο που πολλοί πλέον έχουν αρχίσει να ασχολούνται μαζί του.
Έχουν άδικο κάποιοι όταν λένε ότι "διυλίζουμε τον κώνωπα...";

"Αυτό ήταν ένα μικρό διάλειμμα στην κανονική ροή της εκπομπής... Θα επιστρέψουμε με περισσότερες καυτές αποκαλύψεις μετά από σύντομο διάλειμμα για διαφημίσεις..."
(Όπως θα έλεγε και η παρουσιάστρια του μεσημεριανάδικού μας!)

Update:
Εδώ θα διαβάσετε τι μπορεί να γίνει για την έλλειψη επίσημης ενημέρωσης για το θέμα.

I wear my sunglasses at night
So I can, so I can
Watch you weave
Then breathe your story lines
And I wear my sunglasses at night
So I can, so I can
Keep track of the visions in my eyes

While she's deceiving me
It cuts my security
Has she got control of me
I turn to her and say

Don't switch the blade
On the guy in shades, oh-no
Don't masquerade
With the guy in shades, oh-no
I can't believe it
'Cause you got it made
With the guy in shades, oh-no

And I wear my sunglasses at night
So I can, so I can
Forget my name while you collect your claim
And I wear my sunglasses at night
So I can, so I can
See the light that's right before my eyes

While she's deceiving me
She cuts my security
Has she got control of me
I turn to her and say

Don't switch the blade
On the guy in shades, oh-no
Don't masquerade
With the guy in shades, oh-no
I can't believe it
Don't be afraid
Of the guy in shades, oh-no
It kinda scared you
'Cause you got it made
With the guy in shades, oh-no

Oh, I say I wear my sunglasses at night
I wear my sunglasses at night
I wear my sunglasses at night
I say it to you now
I wear my sunglasses at night
I wear my sunglasses at night
I wear my sunglasses at night
I cry to you
I wear my sunglasses at night
I wear my sunglasses at night

Corey Hart

Ο Θανάσης Πολυδάκρης

2006-10-26T05:57:00.000+03:00

Μερικές φορές πρέπει να αποδεικνύεις ότι δεν είσαι ελέφαντας!

(Η είδηση πρωτοεμφανίστηκε στο agitprop.gr νομίζω.)

Αντιγράφω από το blogme.gr:

"Προσφάτως, δημόσιο πρόσωπο μήνυσε το Blogme.gr για δυσφήμιση και άσεμνο σατυρικό περιεχόμενο.
Το πρόσωπο αυτό σατιρίζονταν μέσα από τις σελίδες κάποιου άλλου blog, το οποίο ήταν καταχωρημένο στο directory του Blogme και στις υπηρεσίες ροής RSS.
Ως αποτέλεσμα των παραπάνω, ακολούθησαν: διαδικασία του αυτοφώρου, κατάσχεση του σκληρού δίσκου, παραμονή στο κρατητήριο και προσαγωγή στην εισαγγελία."

Μήνυση εναντίον του ιδιοκτήτη καταλόγου κι όχι εναντίον του δημιουργού blog!!! Αν είναι ποτέ δυνατόν! Κι έστω ότι το "δημόσιο πρόσωπο" έχει μαύρα μεσάνυχτα από internet... ο δικηγόρος του δεν είχε την υποχρέωση να γνωρίζει δυό βασικά πράγματα; (Τώρα μάλλον θα πρέπει να καταθέσει και μήνυση εναντίον του δικηγόρου του που δεν τον προφύλαξε από τέτοιο ατόπημα!)

Update:
Αντιγράφω εδώ το σχόλιο που άφησα στο post του pascal.
Για τον λόγο που εξηγώ στη συνέχεια κλείνω και τα σχόλια αν και δεν είναι από τις συνήθειές μου κάτι τέτοιο.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΕΙΤΕ!

Ήδη υπάρχουν καμιά 40αριά (και πληθαίνουν) posts για το θέμα. Και καλά κάνουν! Είναι αδύνατο σε όλους μας να παρακολουθήσουμε το θέμα με αυτό τον τρόπο. Από άποψης συζητήσεως και νέων δεδομένων στο θέμα εννοώ.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο funEL που έχει "αναγκαστεί" να πάρει σβάρνα όλα τα blogs για να βάλει την ίδια απάντηση που έχει κι εδώ. Δικαιολογημένα -κατά την γνώμη μου- σύμφωνα με αυτά που υποστηρίζει.

Νομίζω ότι θα έπρεπε να επιλεγεί ένα blog όπου θα γίνεται η βασική συζήτηση και τροφοδοσία όλων μας με νέα δεδομένα για την υπόθεση. Κατά την γνώμη μου, δεν θα έπρεπε να γίνει ούτε στο blog του funEL ούτε στο blog του blogme.gr αλλά δε κάποιο άλλο αρκετά γνωστό blog αν δεν έχει αντίρρηση κι ο ιδιοκτήτης του. Σαν καλύτερη επιλογή -για μένα πάντα- θα ήταν το post του vrypan, απλά και μόνο για τον λόγο ότι είναι αυτός που το site του παρέχει ουσιαστικά την ίδια υπηρεσία που παρείχε και ο εναγώμενος.

Το να τρέχουμε όλοι σε 40 posts τώρα και υπερδιπλάσια μετά από λίγες ώρες, θα έχει σαν αποτέλεσμα μόνο να μας κουράσει όλους και να παρατήσουμε το θέμα στην τύχη του!
Μέχρι να χτυπήσει και τη δική μας πόρτα...

Τούτο είναι το τραγούδι του Θανάση Πολυδάκρη
που της μύτης του κοιτούσε ώρες ατέλειωτες την άκρη.

Δε σκεφτότανε ποτέ μπρος στη μύτη του κανένα
της είχε ομπρέλα για βροχή και βεντάλια για αέρα.

Αν πετούσε μία μύγα στη μυτούλα του κοντά
απειλούσε: Πάρε δρόμο πριν σου βγάλω τα φτερά.

Εκεί που τέλειωνε η μύτη, τέλειωνε γι' αυτόν ο κόσμος
δεν κοιτούσε παρά πέρα κι ούτε το σκεφτόταν όμως...

Μια φορά που αφηρημένος την χαϊδολογούσε πάλι
του γκρεμίζεται το σπίτι και του πέφτει στο κεφάλι.

Από την κορφή ως τα νύχια τον φασκιώσαν με τσιρότα
και τον άκουγαν να κλαίει μέχρι και στη Μινεζότα.

Για το γκρεμισμένο σπίτι δε του χύθηκε ούτε δάκρυ
μα έκλαιγε που δε φαινόταν της μυτούλας του η άκρη.

Λένα Πλάτωνος, Σαβίνα Γιαννάτου

Φίλε...

2006-10-18T17:52:00.000+03:00

Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα ή καταστάσεις είναι τυχαία...
(Mind the gap!)

Ποιος είσαι, φίλε;
Δε σε ξέρω, φίλε
Πες μου τ' όνομά σου
Άλλα λόγια δε ρωτώ, απόψε

Τσιγάρο, φίλε
Τη φωτιά σου δως μου
Κάθισε κοντά μου
Λίγο έτσι για να ζεσταθώ, απόψε

Κι αν κλάψω, φίλε
Θα 'ναι που 'μαι μόνη
Και φοβάμαι, Θεέ μου
Δείχνω μα δεν είμαι δυνατή

Τα φώτα σβήσε
Και την πόρτα κλείσε
Πλάι σου θα πέσω, πέτρα στο νερό
Και ας χαθώ, απόψε

Τρομάζω, φίλε
Φλόγα η ματιά σου
Άγγελε της νύχτας
Στις φτερούγες σου θα μπω, απόψε

Ρωτάς ποια είμαι
Ποια στ' αλήθεια είμαι
Να που κάποιο ψέμα
Πρέπει να βρω πάλι για να πω, απόψε

Μη φεύγεις, φίλε
Λίγο ακόμα μείνε
Πώς φοβάμαι, Θεέ μου
Δείχνω μα δεν είμαι δυνατή

Αντίο, φίλε
Μόνη τώρα μένω
Κάποιο τρόπο θα βρω
Για να ξεχαστώ και πάλι απόψε, φίλε

Τάνια Τσανακλίδου

Cease2xist

2006-10-17T18:06:00.000+03:00

High, 21st of July,
You know the thought is all wrong,
but the feeling is right.
Say, on the 19th of May,
turn it on close the door,
and then set to ignore.

Hey, where did you come from?
And why don't you stay where you belong?
Think, everyone that you kiss,
do they cease to exist when you stop being missed?

You live in someone else's song.
Have you been there too long,
or not long enough?
Yes, what did you leave behind?
Another weekend expires,
with no definite signs.

Ladytron

Bring Me To Life

2006-10-04T11:02:00.000+03:00

Συχνά ακούγεται ο διαχωρισμός "έξω" και "μέσα" για την "πραγματική ζωή" και το "internet".
ΠΟΤΕ δεν έχω ακούσει τον ίδιο διαχωρισμό για οποιαδήποτε άλλη ασχολία ή δραστηριότητα!

Δηλαδή σε τι διαφέρει αυτό από οτιδήποτε άλλο;
Μπαράκια, καφετέριες, γήπεδα, δουλειά... You name it!
Δεν είναι κι αυτό μια ασχολία όπως όλες οι άλλες;

Επειδή "έξω" βλέπουμε τον άλλο, ενώ το internet προσφέρει "ανωνυμία" (ΧΑ!) και μπορεί να μην είναι αυτό που φαίνεται;
Δηλαδή, π.χ. στο γήπεδο πόσο "επώνυμος" είναι ο οπαδός που κάθεται δίπλα μας ή έστω ο οπαδός του αντιπάλου που βριζόμαστε και μερικές φορές και πλακωνόμαστε στις μπούφλες;
Ο "hooligan" που μας έσπασε το κεφάλι, είμαστε σίγουροι ότι είναι αυτό που φαίνεται; Που το ξέρουμε ότι το πρωί δεν είναι μεγαλοστέλεχος μιας πολυεθνικής ή ο δάσκαλος που διδάσκει το παιδί μας στο σχολείο;

Και για να έρθουμε και στο "εδώ μέσα"...
Μπορεί κάποιος που δημιουργεί μια "περσόνα" να θεωρηθεί ότι είναι "γονιός" όπως "έξω" οι γονείς προσπαθούν να μεγαλώσουν τα παιδιά τους με βάση τα δικά τους πιστεύω και εμπειρίες;
Κι αν ναι... τότε αυτός που "ξεμπροστιάζει" αυτή την "περσόνα" τι θα έπρεπε να θεωρηθεί σε αναλογία με το "έξω";
Αν το "ξεμπρόστιασμα" αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να σταματήσει να υπάρχει αυτή η "περσόνα" τότε -σε αναλογία πάντα με το "έξω"- μήπως θα μπορούσε να χαρακτηριστεί "δολοφόνος";

Ποια "περσόνα" ΜΑΣ είναι πιο αληθινή; Η "έξω" ή η "μέσα";
Τι; Εσείς δεν έχετε άλλη "περσόνα" "έξω" κι άλλη "μέσα"; ΧΑ!!!
Άλλη "περσόνα" έχουμε στο σπίτι, άλλη στη δουλειά, άλλη στο γήπεδο, άλλη στο μπαράκι, άλλη στο κρεβάτι... Άπειρες "περσόνες"!

Ποιος είναι ΤΟΣΟ μονοδιάστατος ώστε να έχει ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ "περσόνα";
ΠΟΙΟΣ;

Λίγοι θα είχαν το "θάρρος" να πουν πως "εδώ μέσα" "ζει" μια "περσόνα" που οι ίδιοι "επέλεξαν" να "δημιουργήσουν"! ;-)
(Κι αν βρείτε πρόταση με περισσότερα εισαγωγικά σε ολόκληρη την blogόσφαιρα, εμένα να... με ξεπουπουλιάσετε!) :P

How can you see into my eyes like open doors
Leading you down into my core
Where I've become so numb
Without a soul
My spirit sleeping somewhere cold
Until you find it there and lead it back home

(Wake me up)
Wake me up inside
(I can't wake up)
Wake me up inside
(Save me)
Call my name and save me from the dark
(Wake me up)
Bid my blood to run
(I can't wake up)
Before I come undone
(Save me)
Save me from the nothing I've become

Now that I know what I'm without
You can't just leave me
Breathe into me and make me real
Bring me to life

Bring me to life
(I've been living a lie, there's nothing inside)
Bring me to life

Frozen inside without your touch, without your love
Darling, only you are the life among the dead

All this time I can't believe I couldn't see
Kept in the dark but you were there in front of me
I've been sleeping a thousand years it seems
Got to open my eyes to everything
Without a thought, without a voice, without a soul
Don't let me die here
There must be something more
Bring me to life

(Bring me to life)
I've been living a lie, there's nothing inside
(Bring me to life)

Evanescence (feat. Paul McCoy)

Πειράζει Που Είσαι Μεγάλη Φίρμα;

2006-10-03T13:28:00.000+03:00

Ένα πράγμα που δε μου αρέσει είναι οι κακές απομιμήσεις...

Η blogόσφαιρα όσο περνάει ο καιρός, τόσο περισσότερο μοιάζει με την τηλεόραση.
Το ότι θα την αντέγραφε όμως τόσο "ερασιτεχνικά" δεν το περίμενα.
Αν είναι να αποκτήσει και η blogόσφαιρα "μεσημεριανά blogs" (όπως λέμε "μεσημεριανές εκπομπές") τουλάχιστον ας είναι του ίδιου επιπέδου με αυτές τις εκπομπές! (Και εδώ δεν εννοούμε παιδικά παιχνιδάκια σα το metablogging, OK?)
Όταν "αντιγράφουμε" κάτι, ας το κάνουμε τουλάχιστον "επαγγελματικά"!

Για να βάλω κι εγώ το λιθαράκι μου σ' αυτή την κατεύθυνση λοιπόν, σας προσφέρω την παραπάνω φωτογραφία που (με κίνδυνο των blogs τους) απέσπασαν οι δαιμόνιοι παπαρazzi μας!
Βλέπετε το άτομο που απασχόλησε τη blogόσφαιρα καθώς ετοιμάζεται να σκουπίσει τις μύξες του! Για όσους είχαν την αγωνία αν τελικά είναι "ο" ή "η", τώρα η απάντηση βρίσκεται μπροστά στα μάτια σας! Κάνατε όλοι λάθος!

Φάτε τη σκόνη μου όλοι οι υπόλοιποι wanna-be-μεσημεριανάδες!
Όλη η αλήθεια σε παμblogική αποκλειστικότητα εδώ και τώρα!
Μόνο σε εμάς θα μάθετε έγκαιρα και έγκυρα όλες τις απαντήσεις όπως ακριβώς τις θέλετε!
Γιατί... εμείς κάνουμε ρεπορτάζ!
(Λέμε και καμιά μαλακία να περνάει η ώρα... όχι όπως άλλοι που την έκαναν τέχνη!)

Πειράζει που είσαι μεγάλη φίρμα;
Πειράζει; (Πειράζει;)
Πειράζει που είσαι και πολύ βεντέτα;
Πειράζει; (Πειράζει;)

Όχι! Δεν πειράζει!

Και μας αρέσεις... και σε θέλουμε...
και σ' αγαπάμε... κι υποφέρουμε.
Και μας τη δίνεις... και παθαίνουμε...
κι όταν μας λείψεις αρρωσταίνουμε.

Πειράζει που είσαι η πρώτη ντίβα;
Πειράζει; (Πειράζει;)
Πείραζει που όπου μπεις τα κάνεις όλα λίμπα;
Πειράζει; (Πειράζει;)

Όχι! Δεν πειράζει!

Γιάννης Φλωρινιώτης

On The Road Again

2006-09-27T12:05:00.001+03:00

Όταν το έξω σε αφήνει ήσυχο, τότε το μέσα μπορεί να βγει στην επιφάνεια...
Κι όταν έχεις μέσα σου αυτό το "κάτι", τότε βγαίνει κάτι πολύ καλό!

Well I'm so tired of cryin' but I'm out on the road again
I'm on the road again.
Well I'm so tired of cryin' but I'm out on the road again
I'm on the road again.
I ain't got no woman just to call my special friend

You know the first time I travelled out in the rain and snow
In the rain and snow
You know the first time I travelled out in the rain and snow
In the rain and snow
I didn't have no fellow, not even no place to go

And my dear mother left me when I was quite young
When I was quite young
And my dear mother left me when I was quite young
When I was quite young
She said "Lord have mercy on my wicked son."

Take a hint from me mama please don't you cry no more
Don't you cry no more
Take a hint from me mama please don't you cry no more
Don't you cry no more
Cause it's soon one morning down the road I'm gone

But I ain't going down that long and lonesome road
All by myself
But I ain't going down that long and lonesome road
All by myself
I can't carry you baby, gonna carry somebody else

Canned Heat

Gentleman Who Fell

2006-09-26T19:49:00.000+03:00

Φαίνεται ότι ένα από τα πιο συνηθισμένα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι bloggers είναι η εμφάνιση της σελίδας τους μετά από μια ανανέωση που κάνουν είτε αυτή η ανανέωση σημαίνει ένα νέο post, είτε μια διόρθωση σε κάποιο παλιότερο. Το πρόβλημα που προκύπτει είναι ότι δεν εμφανίζεται αυτή η αλλαγή αμέσως όταν κάποιος πηγαίνει στη σελίδα τους αλλά πρέπει να κάνει πρώτα refresh. Ίσως να το έχετε προσέξει κι εσείς ότι μετά από κάποια τέτοια αλλαγή, πρέπει να πατήσετε το refresh για να τη δείτε στην οθόνη σας. Αν συμβαίνει αυτό σε εσάς, τότε το ίδιο συμβαίνει και για τους αναγνώστες σας.

Αν αντιμετωπίζετε αυτό το πρόβλημα, ακολουθεί η λύση ανεξάρτητα από το που φιλοξενείται το blog σας. Προσθέστε τις παρακάτω δυό σειρές κώδικα στο template σας:


<meta http-equiv="pragma" content="no-cache" />
<meta http-equiv="cache-control" content="no-cache" />

Θα πρέπει να τις προσθέσετε στο τμήμα "head" του template ή πιο απλά εκεί που θα δείτε να υπάρχουν κι άλλες εντολές "meta". Ακριβώς κάτω από την ταμπέλα "<head>" στην αρχή του template δηλαδή.

Για όσους θέλουν να ξέρουν και το "γιατί" κι όχι μόνο το "πώς", να πω ότι με αυτές τις εντολές λέτε στον browser να διαβάσει τη σελίδα κατευθείαν από το site και να μην κοιτάξει για κάποιο αποθηκευμένο αντίγραφο στο δίσκο από κάποια προηγούμενη επίσκεψή μας.

Να έχετε υπόψη σας ότι μετά από αυτή την αλλαγή, την ΠΡΩΤΗ φορά που θα επισκεφτείτε την σελίδα ΠΡΕΠΕΙ να πατήσετε το "refresh". Από εκεί και πέρα δεν χρειάζεται ξανά refresh. Το ίδιο ισχύει και για τους αναγνώστες σας, φυσικά.

Υ.Γ.
Το τραγούδι είναι άσχετο με το παραπάνω θέμα, αλλά το ανέβασα γιατί το έψαχνε κάποιος άλλος blogger.

Reaching over
Life to life
Feeling sugared skin
My poor baby
Kissed him so
To ashamed to lift his chin

A voice is speaking
He's the prophet
Blinded by the light
A heart is breaking
I can hear it
Dropped when gone beyond my sight

Hey there, Mr. Talk Too Much
What's in store for us now?

I don't know how to speak to you
I don't know how to trust you
I don't kow how to live for you
I don't know how to love you
The gentleman who fell before the court

I feel your closeness
Like a shotgun
A chill within my soul
I touch your finger
Know your darkness
Your passion takes its' toll

Can't see that this talk is cheap
Let the suffering go

Milla | (Acoustic Version)

[Nouvelle Vague] vs. [The Real Thing]

2006-09-12T07:20:00.000+03:00

Επειδή για κάποιο διάστημα μάλλον δε θα κάνω συχνά δημοσιεύσεις, ετοίμασα ένα μουσικό δωράκι για όσους περάσουν από εδώ.

Οι περισσότεροι ξέρετε τους Nouvelle Vague. Για τους υπόλοιπους, θα αναφέρω ότι πρόκειται για δυό τυπάδες που σκέφτηκαν να πάρουν γνωστά, αγαπημένα (λιγότερο ή περισσότερο) τραγούδια από την εποχή του new wave (με την πολύ ευρεία του έννοια!) και να τα διασκευάσουν σε αρκετά διαφορετικές εκτελέσεις. Τα έντυσαν με latinobossanovoeasylistening-something ρυθμό, μάζεψαν και μερικές λατινογαλλο-κάτι κοπελίτσες να τα ερμηνεύσουν και... είχαν αρκετά μεγάλη απήχηση στο κοινό. Όλως περιέργως τα περισσότερα (αν όχι όλα) είναι αρκετά αξιοπρεπείς και ακόμα και αξιόλογες διασκευές! Αυτά, όσον αφορά τον πρώτο δίσκο που κυκλοφόρησαν. Ο δεύτερος που κυκλοφόρησε πρίν μερικούς μήνες, ήταν απλώς η λογική συνέχεια της επιτυχίας του πρώτου. Κάτι σαν "ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε κι ό,τι αρπάξει ο κώλος μας" όσο προλαβαίνουμε ακόμα. Σαν ξαναζεσταμένο φαγητό ένα πράγμα... το τρως αν δεν έχεις κάτι άλλο πιο φρέσκο.

Με βάση τον πρώτο τους δίσκο λοιπόν, ετοίμασα μια συλλογή με τις αυθεντικές εκτελέσεις. Αν δεν τον έχετε υπόψη σας, να πάτε σε ένα δισκάδικο και να τον αγοράσετε. Αν το δισκάδικο της γειτονιάς σας λέγεται "Μουλάρι", "Γαϊδούρι", "Ψυχοβγάλτης", "Αμαζόνα", "Μετρώειπολύ" ή αλλιώς... είναι δικό σας θέμα! :-)

Μετά μπορείτε να ρίξετε και μια ματιά στις αυθεντικές εκτελέσεις αν θέλετε. Για να μη τις ψάχνετε τις συγκέντρωσα εγώ για εσάς. Από όσο ξέρω, όλως περιέργως, δεν έχει κυκλοφορήσει κάποια τέτοια συλλογή αν και συνηθίζουν κάτι τέτοια οι εταιρίες για να εκμεταλλευτούν ανάλογες περιπτώσεις. Για όσους δεν έχουν υπόψη τους τα συγκεκριμένα τραγούδια στις αυθεντικές εκτελέσεις, να πω ότι δεν έχουν καμία σχέση με τις εκτελέσεις που ίσως έχουν ακούσει από Nouvelle Vague. Με άλλα λόγια, τα περισσότερα από αυτά είναι οτιδήποτε άλλο παρά "easy-listening" τραγουδάκια.

Υ.Γ.
Αν δείτε ότι κάποια links δεν δουλεύουν, μην ανησυχείτε. Τις τελευταίες μέρες, το site που τα φιλοξενεί φαίνεται να αντιμετωπίζει κάποια προβλήματα μερικές φορές. Απλώς δοκιμάστε πάλι λίγο αργότερα και είναι πολύ πιθανό ότι όλα θα είναι εντάξει.

01. Joy Division - Love Will Tear Us Apart
02. Depeche Mode - Just Can't Get Enough
03. Tuxedomoon - In A Manner Of Speaking
04. The Clash - The Guns Of Brixton
05. Public Image Ltd. - This Is Not A Love Song
06. Dead Kennedys - Too Drunk To Fuck
07. The Sisters Of Mercy - Marian (Version)
08. XTC - Making Plans For Nigel
09. The Cure - A Forest
10. Modern English - I Melt With You
11. The Undertones - Teenage Kicks
12. Killing Joke - Pssyche
13. The Specials - Friday Night, Saturday Morning
14. Josef K - Sorry For Laughing

In A Manner Of Speaking

2006-09-09T01:41:00.000+03:00

Η αφορμή για αυτό το post είναι η (σύντομη) κουβέντα που έγινε στα σχόλια σε κάποιο προηγούμενο post με τον Mr. Monitor. Κατά κάποιο τρόπο, παρόμοια (αν και επικεντρωμένη σε άλλα σημεία) κουβέντα έγινε και σε διάφορα άλλα blogs τις τελευταίες μέρες. Βέβαια, έγιναν τόσα πολλά posts με το ίδιο θέμα ώστε είτε διαβάζεις τα ίδια στα σχόλιά τους, είτε σταματάς να προσπαθείς να παρακολουθήσεις και να συμμετάσχεις σε ένα θέμα το οποίο συζητείται παράλληλα σε 5-10 διαφορετικά blogs. Ειδικά όταν το όλο θέμα μπλέκει "γλυκά" το monitor με το mindblog και τις διαφορετικές φιλοσοφίες πίσω από το στήσιμο του καθενός από αυτά.

"Τι θα ήθελα να δω στο monitor" (όχι το δικό μου, αλλά το δικό του) θα μπορούσε να ήταν εναλλακτικά ο τίτλος αυτού το post. (Αλλά δεν υπάρχει τραγούδι με αυτό τον τίτλο... ακόμα!) Βέβαια, το monitor είναι κατά δήλωση του δημιουργού του, "ο προσωπικός του aggregator που απλώς τον έκανε και δημόσια προσβάσιμο σε όλους". (Με δικά μου λόγια, αλλά νομίζω ότι ανταποκρίνεται σωστά η διατύπωση σύμφωνα με αυτά που έχει πει κατά καιρούς.) Με αυτή τη λογική, μπορεί (και καλά κάνει) να μας γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του όταν εκφράζουμε απόψεις για το monitor. Μερικές φορές δεν το κάνει βέβαια, για να λέμε και του στραβού το δίκιο. (Το ποιος είναι ο στραβός, ακόμα το ψάχνουμε...)

Δημοκρατικός άνθρωπος είναι (σοβαρά το λέω... η δημοκρατία έχει πολλούς ορισμούς εξάλλου!)... ανοιχτόμυαλος είναι (ή τουλάχιστον μπορεί να γίνει αν τον κοπανήσουμε με ρόπαλο κατακέφαλα!)... τί έχω να χάσω (εκτός από την ώρα μου) αν ζητήσω μερικά πράγματα που θα ήθελα να δω στο monitor;

Ας αρχίσουμε από τα απλά... (Ένα μικρό bug-report.)
Update στο update: Τελικά μάλλον κάνουν πουλάκια τα μάτια μου! Τώρα μόλις διαπίστωσα ότι το bug εξακολουθεί να υπάρχει. Έτσι, διαγράφω το update και ξε-διαγράφω το bug report. (Και λέω να σταματήσω τα διέγραφε/ξε-διέγραφε... Όταν με το καλό διορθωθεί θεωρήστε το bug-report out-of-date και αγνοήστε τις επόμενες δύο παραγράφους που αναφέρονται σε αυτό.)
Update: Ή τα μάτια μου κάναν... πουλάκια τόσους μήνες και έβλεπαν πράγματα που δεν υπήρχαν, ή... κάποιος ;-) διάβασε ήδη αυτό το post. (Οφείλω να ομολογήσω ότι είχε τρομερά αντανακλαστικά αν ισχύει αυτή την περίπτωση!) Anyway... προσπεράστε τα διεγραμμένα γιατί δεν έχουν νόημα πια! :-)
Το είχα αναφέρει σε 1-2 comments (σιγά μη θυμάμαι που) πριν πολύ καιρό και το είχα στείλει και με email στον Mr. Monitor. Μάλλον δεν το πρόσεξε τότε... ήταν κι "άσχημη" εποχή για τις "σχέσεις" μας λόγω... "βομβαρδισμών" ;-) και δικαιολογείται ο άνθρωπος.
Καλά αυτός ένα ζευγάρι μάτια έχει, πόσα να προλάβει να δει... αλλά μου κάνει εντύπωση που δε το έχει αναφέρει κανένας άλλος. Τόση γκαβωμάρα έχουν ή τόση αδιαφορία να αναφέρουν ένα bug όσοι χρησιμοποιούν το monitor;

Αναφέρομαι στα links που υπάρχουν στην αρχή και το τέλος κάθε σελίδας του monitor, που μας εμφανίζουν τα posts με βάση το πότε δημοσιεύτηκαν. Τα "πρόσφατα" και τα "σημερινά" λειτουργούν μια χαρά. Όμως, κανείς δεν πρόσεξε τόσο καιρό ότι τα links "προηγούμενη ημέρα" και "επόμενη ημέρα" δεν λειτουργούν σωστά για τις ώρες 00:00 ως ~~12:00~~ 10:00; ΚΑΝΕΙΣ;!!!
Για να μη ψάχνετε ποιο είναι το λάθος: Από την αρχική σελίδα, το monitor νομίζει ότι για αυτές τις ώρες βρίσκεται στο "χτες" και έτσι π.χ. εμφανίζει και link "επόμενη ημέρα", αν και τελικά εμφανίζει τα "σημερινά" κι όχι τα... "αυριανά" posts! (Παραλίγο αποκλειστικότητα του monitor: τα posts του αύριο... σήμερα!) Αντίστοιχα, το "προηγούμενη μέρα" μας πάει στο... προχτές!
(Ψιλοπράγματα να διορθωθεί αυτό... ε, Mr. Monitor;)

Να πάμε και στα δύσκολα; (Ένα ΜΕΓΑΛΟ feature-request.)
Αυτό είναι μια γενικότερη θεώρηση του πως θα ήθελα να λειτουργεί το (οποιοδήποτε) "monitor" και θέλει αρκετή δουλειά για να υλοποιηθεί. Έτσι, δεν περιμένω να πραγματοποιηθεί ακόμα κι αν το έβλεπε θετικά (σιγά μην!) ο Mr. Monitor.

Είναι φανερό ότι όσο πληθαίνουν τα blogs τόσο μεγαλώνει και ο "θόρυβος" που υπάρχει στο "monitor". Ήδη, είναι αρκετά δύσκολο να παρακολουθήσει κάποιος τα αγαπημένα του blogs μέσω monitor. Για να μη παρεξηγούμαστε... το ότι πληθαίνουν τα blogs είναι καλό, δε λέω να μείνουμε κολλημένοι στους "παλιούς γνωστούς" bloggers και να αγνοήσουμε τους νέους. Κάθε άλλο μάλιστα! Ισχύει όμως και σε αυτή την περίπτωση ότι "η πολλή πληροφορία ισοδυναμεί με καθόλου πληροφορία" ειδικά για όσους δεν έχουν αρκετό χρόνο για να ξεδιαλέξουν αυτό που θέλουν μέσα στο χάος.

Μην ακούσω κανέναν να λέει ότι μια λύση είναι εν μέρει τα linkblogs. Δε με καλύπτει αυτή η λύση και είμαι αντίθετος στη γενικότερη φιλοσοφία της. Όποιον τον καλύπτει... με τις ευχές μου! Περί ορέξεως... βλήτα! (Γλάρο δε τρώω λόγω συγγένειας...)

(Άνοιγμα παρένθεσης για τα linkblogs.)
Σαν ιδέα δεν είναι ιδιαίτερα άσχημη. Η εφαρμογή της είναι που με ξενίζει. Ειδικότερα ο συνδυασμός της με το μέγεθος γραμματοσειράς. Και δε δέχομαι ότι αφού υπάρχει η λύση "απλή"/"enchanced" εμφάνιση επομένως απενεχοποιείται η συσχέτισή τους. Ακόμα περισσότερο επειδή το default είναι το "enchanced". Πως θα σας φαινόταν π.χ. να είναι default η αποστολή διαφημιστικών μηνυμάτων στο κινητό σας από την εταιρία που έχετε σύνδεση; Και να πρέπει να καλέσεις σε κάποιο νούμερο ή να στείλεις εσύ ένα SMS ώστε να απενεργοποιηθεί; Κι αν δεν ξέρεις ότι έχεις αυτή την επιλογή ή δεν ξέρεις ποια είναι η διαδικασία που πρέπει να ακολουθήσεις; (Νομίζω είχε γίνει κάτι ανάλογο από την TIM αλλά δεν είχα παρακολουθήσει ιδιαίτερα το θέμα κι ίσως να κάνω λάθος, αλλά θυμάμαι αρκετές αντιδράσεις τότε.)

Αν τα linkblogs υπήρχαν με επιλογή προσωπικά/δημόσια θα μπορούσα να τα δεχτώ ίσως.
Ας πούμε ότι εγώ θέλω να τα χρησιμοποιήσω. Η χρήση τους όμως δημιουργεί ένα "προφίλ" για μένα. Αν κάποιος τα μελετήσει μπορεί να βρει "φιλίες" και ενδεχομένως και "προσωπικά δεδομένα" για μένα. Αν π.χ. εγώ linkblogάρω μονίμως τον Mr. Monitor, τότε κάποιος μπορεί να υποθέσει ότι είμαστε "φιλαράκια" ή έστω ότι γουστάρω γενικά όσα γράφει. Αν linkblogάρω συνεχώς posts από (ή για) gays κάποιος μπορεί να υποθέσει ότι ανήκω σε αυτή την κατηγορία ατόμων. (Όλα αυτά πάντα με την παράμετρο της "γενικότητας" που μπαίνει σε τέτοιους συσχετισμούς, όχι ότι ισχύουν αποκλειστικά και πάντα αυτά. Απλά παραδείγματα είναι.) Κατά τα άλλα, κατηγορούμε π.χ. το google ότι "παρακολουθεί" τις κινήσεις μας στο δίκτυο μέσω cookies και δημιουργεί το προσωπικό μας προφίλ για καλύτερη χρήση των διαφημίσεών του.

Να το δω και λίγο ευρύτερα το θέμα; Έστω με τη μορφή που είναι σήμερα συνδεδεμένα με το μέγεθος της γραμματοσειράς... Γιατί πρέπει τα linkblogs να έχουν επίπτωση στο blog ολόκληρο αντί στο συγκεκριμένο post μόνο; Και μάλιστα για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα! Εντάξει, κάποιο post linkblogαρίστηκε από πολλούς και του την έκαναν μεγάλη. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να μας γαμίσει τα μάτια με τη μεγάλη του γραμματοσειρά για δυο βδομάδες ότι μαλακία κι αν ποστάρει μετά; Έλεος! Αφού υπάρχουν τα (πρώην-"δημοφιλή", νυν-)"buzz" μπορώ να αναζητήσω και μόνος μου αν θέλω τα υπόλοιπα posts αυτού που έχει μαζέψει ένα σκασμό linkblogs, χωρίς να χρειάζεται να βλέπω συνεχώς πόση μεγάλη την έχει.

Να πω όμως και μια καλή κουβέντα: Ωραία η επιλογή της λέξης "buzz"! Μου θυμίζει αμέσως το θόρυβο που δέχονται εξαιτίας τους τα μάτια μου όταν είμαι στο monitor!
(Ας κλείσει εδώ η παρένθεση, αν και είναι θέμα που δεν κλείνει τόσο εύκολα.)

Επανέρχομαι στο "θόρυβο" που έλεγα λόγω αύξησης του αριθμού των blogs. Όσο αυξάνονται, τόσο θα χάνεται το "καλό" (όπως το εννοεί ο καθένας) στο "πολύ". Σε καμιά περίπτωση δεν υπονοώ να γίνεται μια προεπιλογή του "καλού" από τον (οποιοδήποτε) Mr. Monitor. Αυτή είναι λύση που έχει βρει εφαρμογή στο Mindblog ήδη. (Καλή επιτυχία και σε αυτόν επί της ευκαιρίας. Δεν με εκφράζει η συγκεκριμένη λύση - δεν ασχολούμαι μαζί της.) Ποια λύση θα ήθελα να έβλεπα στο monitor; Τα προσωπικά μου "αγαπημένα" blogs.

Ουσιαστικά δηλαδή να έχει ο καθένας μας το "δικό του" monitor. Η σελίδα του monitor να εμφανίζει τα πάντα (κατά προτίμηση χωρίς linkblogs και σάλτσες όπως είπα) και στον "προσωπικό" μου χώρο, να βλέπω αποκλειστικά τα blogs που εγώ επιλέγω. Κι εκεί στο προσωπικό μου monitor ας έχει και linkblogs, ας έχει και καλικατζαράκια να κάνουν βόλτες γύρω από τα αγαπημένα μου posts. Αυτός ο προσωπικός χώρος θα ήθελα να έχω εγώ την επιλογή αν θα είναι ορατός από τους υπόλοιπους ή όχι. Στην ουσία θα ήταν κάτι σαν τα blogrolls που έχουν οι περισσότεροι στα blogs τους, αλλά με live content!

Το ξέρω ότι εν μέρει τέτοιες ευκολίες προσφέρουν άλλοι aggregators και οι feed readers. Αυτό σημαίνει όμως ότι δε θα έπρεπε να περιμένω κάτι τέτοιο από το monitor; Το κοντό και το μακρύ μας δε λέει ο καθένας στο blog του (και στα σχόλια των άλλων συχνά); Άσε που κάνει και πολύ βαριεμάρα και δεν είχα τίποτα καλύτερο να κάνω κι έτσι είπα να κάνω ένα post να περάσει η ώρα.

In a manner of speaking
I just want to say
That I could never forget the way
You told me everything
By saying nothing

In a manner of speaking
I don't understand
How love in silence becomes reprimand
But the way that I feel about you
Is beyond words

Oh give me the words
Give me the words
That tell me nothing
Oh give me the words
Give me the words
That tell me everything

In a manner of speaking
Semantics won't do
In this life that we live we only make do
And the way that we feel
Might have to be sacrificed

So in a manner of speaking
I just want to say
That just like you I should find a way
To tell you everything
By saying nothing

Tuxedomoon (Original) | Nouvelle Vague (feat. Camille) (Cover)

Easy Money

2006-08-31T18:02:00.000+03:00

Υποκλίνομαι! Άραγε, πόσοι το είδαν και κανείς δεν έκανε ούτε καν αυτό που έκανες εσύ;
(Ανάμεσά τους κι εγώ! Φτύστε με!!!)

Ξεκινάω πρώτος... μπείτε στη σειρά!

Φτου μου!

Υ.Γ.
Τα σχόλια είναι ανοιχτά για να με φτύνετε!
Σχόλια για το θέμα παρακαλώ να γίνουν στο post που υπάρχει στο link όπου είναι και η φυσική θέση τους. Ευχαριστώ!

It's difficult. It's very tough.
I said to the man who'd been sleeping rough
To sit within a fragrant breeze
All among the nodding trees
That hang heavy with the stuff

He threw his arms around my neck
He brushed the tear from my cheek
And held my soft white hand
He was an understanding man
He did not even barely hardly speak

Easy money
Rain it down on the wife and the kids
Rain it down on the house where we live
Rain until you got nothing left to give
And rain that ever-loving stuff down on me

All the things for which my heart yearns
Gives joy in diminishing returns
He kissed me on the mouth
His hands they headed south
And my cheek it burned

Money, man, it is a bitch
The poor, they spoil it for the rich
With my face pressed in the clover
I wondered when this would be over
And at home we are all so guilty-sad

Easy money
Pour it down the open drain
Pour it all through my veins
Pour it down, yeah, let it rain
And pour that ever-loving stuff down on me

Now, I'm sitting pretty down on the bank
Life shuffles past at a low interest rate
In the money-coloured meadows
And all the interesting shadows
They leap up, then dissipate

Easy money
Easy money
Easy money
Rain it down on the wife and the kids
Rain it down on the house where we live
Rain it down until you got nothing left to give
And rain that ever-loving stuff down on me

Nick Cave & The Bad Seeds

Φταίω Κι Εγώ

2006-08-31T02:48:00.000+03:00

Φταίει κι αυτή η ζωή που πάντα μ' αφήνει απ' έξω
και το στημένο παιχνίδι που ποτέ δε δέχτηκα να παίξω
Φταίει που κινούμαι μόνος στην άλλη πλευρά
Φταίει που δεν έκανα τη μουσική μου πουτάνα για τα λεφτά
Φταίει που δεν έσκυψα κεφάλι όταν το κάνανε όλοι οι άλλοι
και δεν το βούλωσα ποτέ, βλέπεις δεν τους έκανα τη χάρη
Φταίνε οι μέρες που περνάνε και πάντα μένουνε ίδιες
κι αναποδιές που δεν είναι μια ούτ' εκατό αλλά χίλιες
Φταίει που μένω πιστός σε ό,τι πίστευα από την αρχή
Φταίει που για κανέναν και τίποτα δεν έχω ξεπουληθεί
Φταίει που δεν ακολουθώ τις μόδες ούτε εμπορικά τεχνάσματα
Φταίει που μέρα με τη μέρα μεγαλώνουνε τα χάσματα
Φταίνε όλα αυτά τα συγκροτήματα σαν τυπικά παρασκευάσματα
με έξυπνο περιτύλιγμα για όλα τα κοινωνικά φάσματα
Φταίει που επιμένω να μένω όρθιος ανάμεσα σε χαλάσματα
απ' τον παλιό καλό καιρό έχουν μείνει μόνο φαντάσματα
Φταίνε τα χρόνια που περνούν σαν δευτερολέπτου κλάσματα
Φταίνε οι άνθρωποι που μεταλλάσονται σε αλλόκοτα πλάσματα
Φταίει ένας αέρας γεμάτος από χίλιων ειδών αναθυμιάσματα
και ένα νερό πλημμυρισμένο από χημικά και τοξικά αποβράσματα.

Φταίω κι εγώ, για λάθος μου αποφάσεις,
ανούσιες καταστάσεις, χωρίς αντίκρυσμα πράξεις
Φταίω κι εγώ, για όλα αυτά τα χαμένα,
χαμένα και κερδισμένα όλα από μένα κερασμένα

Φταίνε όλα αυτά που αγάπησα πολύ
Φταίνε όλα αυτά που δεν είναι πια εκεί
Φταίνε όλα αυτά που μου έχουν αρνηθεί
Φταίει το άσχημο τέλος και η όμορφη αρχή

Φταίει η νέα τάξη πραγμάτων και η ύπουλη ενημέρωση
Φταίει που κάθε μορφή αντίστασης την κάνουν να μοιάζει με επικίνδυνη αίρεση
Φταίει που μέσα από την τηλεόραση κάνει ο διάβολος παρέλαση
Φταίει που κάθε τι αληθινό μοιάζει με ύποπτη εξαίρεση
Φταίει που η τέχνη έγινε χρήμα και το χρήμα έγινε τέχνη
κι η νέα εποχή που ισοπεδώνει λαούς, θρησκείες και έθνη
Φταίει που πρέπει να είσαι gay ή πουτάνα για να κάνεις επιτυχία
κι οι τραγουδίστριες που μοιάζουν σαν ηθοποιοί σε πορνοταινία
Και ψάχνω ακόμα στο παρόν, σημάδια απ' το παρελθόν
μιας πρώην ένδοξης πατρίδας, μητέρας των πολιτισμών
Φταίει κι αυτό που νιώθω μέσα μου και ονομάζεται ψυχή
που μου κραυγάζει σιωπηρά πως πρόωρα θέλει να βγει

Φταίω κι εγώ, για λάθος μου αποφάσεις,
ανούσιες καταστάσεις, χωρίς αντίκρυσμα πράξεις
Φταίω κι εγώ, για όλα αυτά τα χαμένα,
χαμένα και κερδισμένα όλα από μένα κερασμένα

Φταίνε όλα αυτά που αγάπησα πολύ
Φταίνε όλα αυτά που δεν είναι πια εκεί
Φταίνε όλα αυτά που μου έχουν αρνηθεί
Φταίει το άσχημο τέλος και η όμορφη αρχή...

FF.C (feat. Μαρία Ρίζου)

Μπαλάντα Για Τον Ξένο

2006-08-29T18:25:00.002+03:00

--> @Όλους <--

Οφείλω να ζητήσω συγνώμη προκαταβολικά από όλους τους χρήστες του monitor.

To "blog" αυτό δημιουργήθηκε κυρίως σαν ένα προσωπικό πείραμα/παιχνίδι και δεν είχε ούτε έχει σκοπό να διεκδικήσει τον χαρακτηρισμό ενός πραγματικού blog. Δεν προσφέρει κάτι στην "blogόσφαιρα" αλλά προσφέρει μόνο ένα χώρο παιχνιδιού και πειραματισμών στον δημιουργό του.

Με αυτή την έννοια λοιπόν, η συμπερίληψή του στο monitor δεν έχει κανένα νόημα. Επιπλέον, μπορεί να δημιουργήσει και κάποια προβλήματα στη χρήση του monitor από όσους το χρησιμοποιούν.

Ένα από τα βίτσια που έχω, είναι να κάνω διορθώσεις στα posts μου όταν ανακαλύπτω κάποιο λάθος, τυπογραφικό ή ορθογραφικό.
Ένα άλλο είναι να διορθώνω τα links στα mp3 που έχω βάλει όταν αυτά δε δουλεύουν ή αν βρω κάποιο καλύτερο μέρος να τα ανεβάσω.
Ένα ακόμη είναι να πειράζω πολύ συχνά τον κώδικα και στο template αλλά και στα ίδια τα posts. Αυτό είναι και το κατεξοχήν παιχνιδάκι μου με το συγκεκριμένο blog. Πειραματίζομαι και παίζω με τις δυνατότητες και τις αδυναμίες του.

Έχοντας αυτά σαν δεδομένα, όταν διαπίστωσα ότι πλέον συμπεριλαμβάνεται και αυτό το blog στις πηγές του monitor, έκανα το προηγούμενο post και έστειλα και ένα email που τα εξηγούσα λίγο πιο αναλυτικά στον Mr. Monitor. Μεταξύ άλλων, του ανέφερα και αυτά:

"Με έβαλες στο monitor. (Αυτό μάλλον το ξέρεις ήδη.)
Με τιμά η προτίμησή σου και πιστεύω ότι πολλοί άλλοι θα ήθελαν να βρίσκονται στη θέση μου αλλά παραμένουν ακόμα στη λίστα αναμονής σου "blogs to add to monitor". Πολλές ευχαριστίες από μέρους μου για την προτίμηση.

Το θέμα είναι ότι δεν εξυπηρετεί κανέναν από τους τρεις μας αυτό:
-Εμένα, γιατί δε θέλω να βρίσκομαι στο monitor, αλλά κυρίως γιατί θα επηρρεάσει τον τρόπο που χρησιμοποιώ το blog μου.
-Εσένα, γιατί μπορεί να σου δημιουργήσει ψιλομπάχαλο στο monitor ο τρόπος που blogάρω.
-Τους χρήστες του monitor, γιατί ένα ψιλομπαχαλοποιημένο monitor δεν είναι λειτουργικό.
Γι' αυτό, μη δεις το post μου σαν απειλή.

Να το πω και πιο απλά...
Το blog το έχω σαν παιχνίδι και συνεχώς πειράζω πράγματα. Το ίδιο και τα posts μου, συνεχώς κάνω ψιλοδιορθώσεις π.χ. ορθογραφικά λάθη. Και συνεχώς δοκιμάζω διάφορα εκεί.
Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να απαιτούνται απανωτά republish, add post, delete post... καταλαβαίνεις. Όπως επίσης ξέρεις ότι τέτοιες ενέργειες αναγκάζουν τους feed readers να θεωρούν τα posts σαν νέα, κι έτσι να τα ξανακάνουν fetch. Καταλαβαίνεις την "κατάληψη" (όπως λένε άλλοι όταν το κάνουν ζητώντας συγνώμη) που θα κάνω στο monitor αν είμαι στις πηγές του monitor;
Δεν έχω διάθεση να ζητάω κάθε τρεις και λίγο συγνώμη για την κατάληψη, αλλά κι ούτε έχω σκοπό να αλλάξω τον τρόπο που παίζω με το blog μου."

Ευχαριστώ και δημόσια για την απάντησή του που ήταν άμεση και -πιστεύω- ειλικρινής. Με απλά λόγια μου είπε "δεν βγαίνουν πλέον blogs από το monitor, αλλά μην αλλάξεις τον τρόπο σου εσύ, αν δημιουργηθεί πρόβλημα άστο πάνω μου".

Για άλλη μια φορά λοιπόν, ζητάω προκαταβολικά συγνώμη από όλους σας, αν δημιουργηθεί πρόβλημα "κατάληψης" ή άλλο στο monitor εξαιτίας μου. Έχω εμπιστοσύνη στον mr. Monitor ότι θα μπορέσει να το αντιμετωπίσει και θα χαρώ αν είμαι η αφορμή να βελτιώσει κάτι στο monitor εξαιτίας μου.
Αυτή λοιπόν είναι η once-and-for-all συγνώμη μου σε όλους σας. Ελπίζω να μη δημιουργηθεί πρόβλημα ή μπαχαλοποίηση στο monitor αλλά αν συμβεί αυτό, κρατήστε από τώρα την συγνώμη μου να σας βρίσκεται πρόχειρη.

Wrap the time in an audio file
Take a walk
Watch the big fish smile
Give it some thought
Gonna take a while
Take a big breathe now
See the angel cry

Wrap your dream
Let it bleed away
Takes a big fat hope for a brand new day
Gonna hit the road
Gonna fade away
Gonna never have back your perfect day

Εδώ, τι θες;
Από που φερμένος;
Πες μας τι γυρεύεις
Στις ξένες γειτονιές
Τι θες;

Εδώ, τι θες;
Μόλις έφθασες και φεύγεις
Γιατί τρέχεις πάλι;
Που βιάζεσαι να πας;
Που πας;

Όμορφη μέρα μέσα στις ξένες γειτονιές
Όμορφη μέρα μέσα στις ξένες τις αυλές
Όμορφη μέρα...
Όμορφη μέρα...

Εδώ, τι θες;
Σ' άλλον ουρανό ταμένος
Σε μικρά στενά χαμένος
Στις ξένες Κυριακές
Τι θες;

Ίρις

Ποιος σκότωσε τη Barbie;

2006-08-28T20:37:00.000+03:00

--> @Mr. Monitor <--
Αφού στο τέλος το πήδημα δε θα το αποφύγουμε... τουλάχιστον ας υπάρχει και λίγο αίσθημα. :)

Μου έβαλες χέρι ενώ ήξερες ότι δεν ήθελα...
Για αρχή θα ανταπωδώσω με φιλάκια.
Για τη συνέχεια όμως... δεν ξέρω ποιος θα πηδήξει ποιον...
Είσαι σίγουρος ότι θες να το διακινδυνεύσεις;
Έχω και κάποια βίτσια ξέρεις, αλλά δεν ξέρω αν έχεις το χρόνο ή το σθένος να τα αντέξεις...
Μήπως θα ήταν καλύτερα να μαζέψεις τα ξερά σου από πάνω μου πριν πάρω κι εγώ θάρρος κι αρχίζω να απλώνω τα δικά μου;
;)

Με άπλετο σεβασμό στα δικά σου βίτσια που δεν ταιριάζουν με τα δικά μου,
Φιλάκια!

Υ.Γ.
Αν δε το έχεις ήδη καταλάβει από τα προηγούμενα posts μου, μερικές φορές τα όσα γράφω είναι απλώς σχόλια στους στίχους που παραθέτονται. Πολύ συχνά το νόημα βρίσκεται εκεί.
Αφιερωμένο εξαιρετικά!

Είχα μια Barbie όταν ήμουνα μικρή
Τι να 'χει γίνει η μικρή μου η κουκλίτσα;
Βρήκα το χέρι της στο σπίτι σου μπροστά
Αυτό που κάποτε κρατούσα αγκαλίτσα

Τόσο πολύ αντέχει ό,τι αγαπώ
Γλυκό μου αγόρι σαν και σένα φύγαν όλοι
Ποτέ με τίποτα δε ταίριαξα εγώ
Είμαι μονάχη σε αυτήν εδώ την πόλη

Ήρθε η μέρα όμως, όλα σιωπηλά
Αντί για ήλιο μια παράξενη σελήνη
Ούτε μια γάτα, μια ανάσα, μια ψυχή
Γύρω μου τρόμος, μια απόκοσμη γαλήνη

Τεράστια όντα με πλησίασαν κοντά
Άγνωστα πλάσματα με δείχτες μες τα μάτια
Είχαν ρολόγια για κεφάλια και κουμπιά
Δέσμες φωτός εισπνέαν φωτεινά κομμάτια

Φωνάζαν: Πιάστε την μη φύγει προσοχή
Η τελευταία αυτή είναι των ανθρώπων
Είναι μικρή και ζωντανή, να την εκεί
Ο τελευταίος επιζών των άθλιων τόπων

Ποιος σκότωσε τη Barbie;
Ποιος σκότωσε τη Barbie;

Σ' ένα κουτί ψυγείου μ' έκλεισαν καλά
Κι αφήσαν τρύπες ν' αναπνέω σαστισμένη
Όλη η ζωή μου απ' τα μάτια μου μπροστά
Πέρασε τρέχοντας κι ας ήμουν ζαλισμένη

Απ' αύριο άσπρα, μαύρα, κόκκινα και μπλε
Και τον καφέ εγώ θα κόψω τον καημένο
Αρκεί να γίνουν όλα όπως ήταν πριν
Αρκεί ένα όνειρο να είναι τρελαμένο

Στο εργαστήριο με μετέφεραν μετά
Καλώδια μου 'βαλαν και ένα μαύρο μείγμα
Κάτι δεν πάει με αυτήν εδώ καλά
Τρυπάει μάρτυς μου το τελευταίο δείγμα

Δεν αντιδράει απ' τα άκρα του μυαλού
Δε βγαίνουν δάκρυα και πλέον δεν τρομάζει
Και στο κορμί της με σκιές πάνω στο μπαρ
Έχει κλειστεί στον εαυτό της και κοιτάζει

Σ' ένα κουκλόσπιτο μ' αφήσαν πλαστικό
Όλα ήταν ροζ ακόμη κι η μικρή πισίνα
Γλυκιά μου Barbie, είπε ένα πλάσμα πιο μικρό
Θα 'σαι το σούπερ μανεκέν σε ένα μήνα

Ποιος σκότωσε τη Barbie;
Ποιος σκότωσε τη Barbie;

Μου άλλαζες χτένισμα και ρούχα τακτικά
Γυαλιά, αρώματα, καπέλα και γοβάκια
Κι όταν βαριόταν με πετούσε από ψηλά
Κι είχαν βελούδο οι οροφές και τα σκαλάκια

Πονούσαν τα όνειρα, γαμούσε η χλιδή
Καλλυντικά, κήπος με θέα, σπορ αμάξι
Ψεύτικοι κούκλοι μ' επισκέπτονταν συχνά
Αν ό,τι ψάχνουμε είναι αυτό τότε εντάξει

Είμαι μια Barbie, τι γλυκός προορισμός
Θα παντρευτώ τον Ken, θα είμαι μια κυρία
Θα 'μαι μια τέλεια κουκλίτσα, βολική
Με τις ιδέες ας χαθεί κι η αηδία

Μα η καρδιά μου ένα βράδυ σταματά
Έτσι όπως έπαιζε μου βγάζει το κεφάλι
Τα δάκρυα έτρεξαν μαζί με ρίμελ μπλε
Κι έμεινα μόνη και κομματιασμένη πάλι

Τεμαχισμένη κάπου στην καρδιά σου ζω
Το προτιμάς αφού φοβάσαι ό,τι λάμπει
Μα εγώ σου χάρισα το πιο γλυκό μου ροζ
κι ένα τραγούδι να θυμάσαι αυτή τη Barbie

Ποιος σκότωσε τη Barbie;
Ποιος σκότωσε τη Barbie;

Sunny Μπαλτζή & Santa Fila

I Wanna Be A Star

2006-08-28T01:30:00.000+03:00

Όσο περισσότερο κόσμο βλέπω να ασχολείται με τα blogs, τόσο περισσότερο μου φαίνεται ότι τα blogs σταματούν να χρησιμοποιούνται για το σκοπό που υποτίθεται ότι δημιουργήθηκαν.

Την εποχή που υπήρξε η μεγαλύτερη ποσοστιαία αύξηση των ελλήνων που έπαιρναν υπολογιστή για να συνδεθούν στο δίκτυο, άκουγα κυρίως δύο λόγους για αυτή τους την κίνηση: downloads και επικοινωνία. Όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά. (Ο τρίτος βασικός λόγος ήταν το "sex" αλλά αυτό το προσπερνάμε γιατί σχεδόν κανένας δε το παραδεχόταν ανοιχτά.)

Ώντας κι εγώ αρκετά χρόνια στο κουρμπέτι (αλλά σίγουρα πολύ λιγότερα από άλλες "παλιές καραβάνες") έχω περάσει από τα περισσότερα στάδια που έχουν περάσει σχεδόν όλοι όσοι ασχολούνται με το δίκτυο και την επικοινωνία μέσα από αυτό με άλλους ανθρώπους. Τα βασικότερα ήταν/είναι το irc, το e-mail, οι messengers, τα forums και (στην περίπτωσή μας) τα blogs. Οι παλιές καραβάνες θα θυμούνται κι άλλα μέσα, αλλά δεν είναι ιστορική αναδρομή εδώ για να αναφερθούν όλα. Για τον ίδιο λόγο δεν αναφέρονται και κάποιες παραλλαγές που βασίζονται στα παραπάνω.

Προσωπικά θα τα χώριζα σε τρεις ομάδες τα παραπάνω:
-Τα e-mails και messengers που προσφέρονται κατεξοχήν για "1 προς 1" επικοινωνία.
-Τα irc και forums που προσφέρονται κυρίως για ομαδικές συζητήσεις αλλά έχουν το χαρακτηριστικό ότι τους κανόνες τους καθορίζει κάποιος/οι admin(s)/operator(s).
-Τα blogs τα αφήνω σε ξεχωριστή κατηγορία μόνα τους μιας και αυτά είναι το βασικό θέμα εδώ.

Τα blogs τα θεωρώ το μπάσταρδο παιδί της προηγούμενης κατηγορίας. Είναι τόσο μπάσταρδο μάλιστα που έχει στοιχεία και από άλλα είδη με βασικότερο τα CMS (Content Management Systems), δηλαδή προγραμμάτων που χρησιμοποιούνται κυρίως για τη δημοσίευση ειδήσεων. Όλα τα CMS έχουν και κάποια δυνατότητα τύπου forum αλλά η βασική τους χρήση δεν είναι αυτή.

Εξαιτίας της ευκολίας αλλά και των δυνατοτήτων που προσφέρουν τα blogs, είχαμε την "έκρηξη" της δημοφιλίας των blogs που υπάρχει σήμερα και όλοι γνωρίζουμε. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα πολλοί που είχαν μάθει σε ένα άλλο είδος επικοινωνίας να μεταπηδήσουν στα blogs. Ένα άλλο μεγάλο ποσοστό, άρχισε να χρησιμοποιεί τα blogs για να εκμεταλλευτούν τη δημοφιλία που έχουν αυτά σήμερα.

Δεν έχω αντίρρηση ο καθένας να χρησιμοποιεί το blog του όπως θέλει και για όποιο σκοπό θέλει. Δικαίωμά του είναι. Αλλά είναι και δικό μου δικαίωμα να μη τα χαρακτηρίζω σαν "blogs" παρόλο που χρησιμοποιούν κάποια blogging πλατφόρμα.

-Δε θεωρώ ότι έχεις blog αν...
...αναδημοσιεύεις τον τίτλο μιας είδησης από άλλα sites ή εφημερίδες.
...αναδημοσιεύεις περιληπτικά με δικά σου λόγια κάποια είδηση απλά και μόνο χωρίς κάτι περισσότερο.
...αναφέρεις κάποια είδηση και το μόνο σχόλιο να είναι ένα "Πολύ ενδιαφέρουσα είδηση".
...έχεις κλειστά τα σχόλια.

*Αν δεν το ξέρεις φιλαράκο, για αυτό το σκοπό υπάρχουν τα CMS!
...και ΝΑΙ, υπάρχει και η δυνατότητα σχολιασμού από τους αναγνώστες σου αν αυτό επιθυμείς.
...και ΝΑΙ, υπάρχουν και δωρεάν λύσεις για αυτό το σκοπό.
...και ΝΑΙ, είναι σχεδόν το ίδιο απλά στη χρήση όσο και τα blogs.

-Δε θεωρώ ότι έχεις καταλάβει σωστά πώς λειτουργούν τα blogs όταν...
...απαντάς με δικό σου post, σε post κάποιου άλλου blog και θεωρείς ότι έτσι συνεχίζεται η κουβέντα στο θέμα εκείνο.
...κάνεις κάπου σχόλιο και πιστεύεις ότι θα σου απαντήσει κάποιος άλλος σχολιαστής που άφησε σχόλιο πριν από εσένα εκεί.
...περιμένεις να το δει και να σου απαντήσει κάποιος επειδή άφησες κάπου ένα σχόλιο που αναφέρεσαι σε αυτόν ή επειδή έκανες κάποιο post που τον αφορά.
...απορείς που δεν έχουν κίνηση τα παλιά σου posts αν και καταπιάνεσαι με καταπληκτικά θέματα.
...θες να έχεις απόλυτο έλεγχο στο ποιος απαντάει και με τι ύφος στα posts σου.

*Αν δε το ξέρεις φιλαράκο, για αυτό το σκοπό υπάρχουν τα forums!
...και ΝΑΙ, υπάρχει και η δυνατότητα σχολιασμού ακόμα και από ανώνυμους αν αυτό επιθυμείς.
...και ΝΑΙ, υπάρχουν και δωρεάν λύσεις για αυτό το σκοπό.
...και ΝΑΙ, είναι σχεδόν το ίδιο απλά στη χρήση όσο και τα blogs.

-Δε θεωρώ ότι προσφέρεις κάτι στην blogόσφαιρα (μπλιάχ! λέξη) αν...
...ξεκίνησες το blog επειδή "είναι της μόδας".
..."αφού όλοι έχουν ένα, γιατί όχι κι εσύ".
...αποκτάς "κύρος" στην παρέα σου επειδή έχεις blog.
...ξεκίνησες για (ή στην πορεία έκανες βασικό σκοπό σου) το κέρδος (χρηματικό ή άλλο).

*Αν δε το ξέρεις φιλαράκο, δεν με απασχολείς καθόλου σαν άτομο!
...τράβα πολιτεύσου! Σκασίλα μου τι λες και τι κάνεις!

-Δεν πιστεύω ότι θα καταφέρεις κάτι, αν...
...θες να επιδείξεις πόσο κουκλί/σαΐνι/και_γαμώ/whatever άτομο είσαι.
...ψάχνεις να βγάλεις γκόμενα/ο από εδώ.
...προσπαθείς να τα έχεις με όλους καλά.
...περιμένεις να αναγνωρίσουν όλοι την ανωτερότητά σου.

*Αν δε το ξέρεις φιλαράκο, υπάρχουν καλύεροι τρόποι να τα καταφέρεις αυτά!
...get a life! (Or get an irc-client!)

Θα μπορούσα να αναφέρω και πολλά άλλα, αλλά... έχει κάποιο νόημα;
Δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα από όλα αυτά και δε λυπάμαι καθόλου για αυτό.
Όπως και σε άλλους τομείς... έχουμε τη "blogόσφαιρα" (μπλιάχ! είπαμε!) που μας αξίζει!

Υ.Γ.
Μη κάνετε το κόπο να μου πείτε ότι δεν είναι blog αυτό εδώ!
Το ξέρω και το γράφει και την ούγια αν δεν το προσέξατε!

Υ.Γ._Υ.Γ.
Με τέτοιο κείμενο δεν πιστεύω να περιμένατε κάτι διαφορετικό ως μουσική του υπόκρουση από αυτό που υπάρχει στη συνέχεια!

Μ' αρέσουν τα ποτά,
τα ρούχα, τα λεφτά,
τα κότερα και τα prive τα party.
Μ' αρέσουν τα σαλέ,
τα club τα κυριλέ,
οι νύχτες με σαμπάνια στη φλοκάτη.

Μ' αρέσει να 'μαι Star,
να μπαίνω μες τα bar
με bodyguard και με τους manager μου.
Μ' αρέσει να 'μαι in,
με limo και blue jean,
με σπίτια στο Παρίσι και στο Hollywood.

I wanna be a Star!

Με παραμύθια μεγαλώνω στον κόσμο αυτό,
άλλοι μου λένε τι να κάνω και τι να σκεφτώ.
Δεν έχω χρόνο ν' αγαπήσω, να ονειρευτώ,
ένα μονάχα θα βολέψει, να ζω σαν φυτό.

I want to be a Star,
I want to go too far
and visit every place and every party.
I want to be so in,
in every magazine
and all my friends will say I'm somebody.

2Lips

Στη Λακκούβα

2006-08-27T00:34:00.000+03:00

Τι λακκούβα... ΛΑΚΚΟΥΒΑΡΑ!

Ατυχής και ζαλισμένος
έπεσα σε μια λακκούβα.
Τι λακκούβα, λακκουβάρα
κι όλους τους χωρεί!

Κόσμος σε απελπισία
στη λακκούβα, στη λακκούβα.
Κάμερες και συνεργεία
ώχου, τι βοή!

Έξι, εφτά είναι φτιαγμένοι
στη λακκούβα, στη λακκούβα.
Και μια θειά μου ερωτευμένη
πω πω τι ντροπή!

Σε λακκούβα ζοφερή
όποιος πέσει πώς θα βγει;

Σύμβουλοι επικρατείας
στη λακκούβα, στη λακκούβα.
Κι ο παπάς της ενορίας
πω πω μη μας δει!

Και τα σώματα ασφαλείας
με την κλούβα, με την κλούβα.
Να κι υπουργός παιδείας
ώχου, τι ντροπή!

Μη μου κάνεις τη λαχτάρα,
δω κι εσένα στη λακκούβα.
Βρε καλώς τον το Μητσάρα
μέσα στην οπή!

Σε λακκούβα ζοφερή
όποιος πέσει πώς να βγει;

Της ζωής η δυσκολία
η λακκούβα, η λάκκουβα.
Του έδαφους ανωμαλία
τρύπα ποταπή!

Τ' άσπρο λέρωσα μακό μου
στη λακκούβα, στη λακκούβα.
Σκόνισα τον εαυτό μου
ποιος να με σκεφτεί;

Έχει γούβα σαν την Κούβα
στη λακκούβα, στη λακκούβα.
Όταν πέσεις συλλογιέσαι
μπας και σηκωθείς!

Σε λακκούβα ζοφερή
όποιος πέσει πώς να βγει;

Άγαμοι Θύται

Thorn In My Side

2006-08-04T11:13:00.000+03:00

Πριν λίγο καιρό έγινε αρκετή κουβέντα σχετικά με τα feeds των blogs και το κατά πόσο μπορεί π.χ. ένας blogger να "απαιτήσει" να μη χρησιμοποιήσει κάποιος άλλος αυτά τα feeds. Αυτό που ισχύει μέχρι στιγμής είναι ότι δε μπορεί κάποιος να έχει τέτοια απαίτηση από κάποιον που θέλει να χρησιμοποιήσει το feed του μιας και η φύση του feed δεν προσφέρει τέτοιες δυνατότητες. Μια τέτοια "απαγόρευση" θα μπορούσε να επιτευχθεί έμμεσα μόνο με χρήση του robots.txt και συναφών μεθόδων αλλά αυτό γίνεται μόνο σε όσους έχουν το blog τους σε δικό τους server και δεν γίνεται π.χ. για όσους χρησιμοποιούν το blogger.com, το wordpress.com ή ανάλογες δωρεάν υπηρεσίες.

Αυτή η κατάσταση φαίνεται ότι ενδέχεται να αλλάξει!

Πριν από λίγες μέρες το bloglines.com ανακοίνωσε ότι έχει υλοποιήσει μια επέκταση των γνωστών feeds (atom/rss) που προσθέτει ακριβώς αυτή τη δυνατότητα. Με απλά λόγια, θα μπορεί ο καθένας να ορίζει π.χ. ότι δε θέλει το feed του να το διαβάζουν οι διάφοροι aggregators και έτσι να έχει ο ίδιος τον έλεγχο από ποιον μπορεί να χρησιμοποιηθεί το feed του. Αυτή η ανακοίνωση συνοδεύτηκε κι από μια πρόσκληση όλων των αναλόγων υπηρεσιών σαν το bloglines για να γίνει από κοινού συζήτηση και υλοποίηση ενός προτύπου για αυτό το σκοπό. Από ότι αναφέρει το bloglines σε νεότερη ανακοίνωσή του, αυτή η πρόταση βρήκε τις περισσότερες από τις μεγάλες εταιρίες που ασχολούνται με τα feeds, να δείχνουν έντονο ενδιαφέρον και επικοινώνησαν μαζί τους για να καθορίσουν όλοι μαζί ένα κοινό πρότυπο και τον τρόπο υλοποίησής του. Ανάλογο ενδιαφέρον έχουν δείξει και οι ίδιοι οι χρήστες σε πολλά sites και έχουν ξεκινήσει συζητήσεις με αφορμή αυτή την ανακοίνωση.

Για όσους δεν κατάλαβαν γρι από τα παραπάνω ας αναφέρω ένα παράδειγμα τι σημαίνει αυτή η είδηση αν/όταν υλοποιηθεί και γίνει στάνταρ:
Έστω ότι εγώ δε θέλω να εμφανίζομαι στο monitor και στο google, αλλά θέλω οι υπόλοιπες υπηρεσίες (π.χ. bloglines) να μπορούν να διαβάζουν το feed μου. Όταν υλοποιηθεί η παραπάνω πρόταση, θα έχω τη δυνατότητα να δηλώνω μια παράμετρο "deny" που θα αφορά το monitor και το google και "allow" όλα τα υπόλοιπα. Αντίστοιχα, αν θέλω να έχει τη δυνατότητα να διαβάζει το feed μου μόνο το monitor, θα ορίζω "allow" για το monitor και "deny" για όλα τα υπόλοιπα.

Βέβαια, ακόμα είναι η αρχή μιας και η πρόταση έχει μόλις λίγες μέρες που έγινε κι έτσι δε πρέπει να περιμένουμε να υλοποιηθεί άμεσα και να γίνει πρότυπο που θα το σέβονται όλες οι υπηρεσίες και τα προγράμματα που χρησιμοποιούν τα feeds.

Πάντως η αρχή έγινε, και αυτό μόνο καλό μπορεί να θεωρηθεί. Κάπως έτσι εξάλλου είχε γίνει πριν από 10+ χρόνια και για το robots.txt και έγινε πρότυπο που το σέβονται όλες οι μηχανές αναζήτησης.
(Το "robots.txt" είναι ένα αρχείο στο οποίο δηλώνεται τι δικαιώματα έχουν οι μηχανές αναζήτησης σε ένα site, δηλαδή αν έχουν δικαίωμα να το "σκανάρουν" ολόκληρο ή καθόλου ή μόνο ποιες σελίδες ενός site έχουν δικαίωμα να "σκανάρουν".)

Εν όψει εξελίξεων λοιπόν! Για να δούμε τι θα δούμε...

(You gave me such a bad time
tried to hurt me, but now I know...)

Thorn in my side.
You know that's all you ever were.
A bundle of lies.
You know that's all that it was worth...

I should have known better
But I trusted you at first.
I should have known better
But I got what I deserved...

To run away from you
Was all that I could do.

Thorn in my side.
You know that's all you'll ever be.
So don't think you know better
'Cause that's what you mean to me...

I was feeling complicated.
I was feeling low.
Now everytime I think of you
I shiver to the bone...

Eurythmics

Born To Be Sold

2006-07-30T22:58:00.000+03:00

Το να έχεις γκαζάκηδες φίλους δίνουν ενδιαφέρον στη ζωή σου...
-Κόψε ρε μαλάκα ταχύτητα, θα σκοτωθούμε!
-Έλα βρε συ... στη Συγγρού είμαστε μη μασάς...
(Που να μασήσω... ξεροκατάπινα, κι αυτό με δυσκολία...)
-Κι επειδή είμαστε στη Συγγρού, θες να παίξουμε συγγρουόμενα εσύ τώρα;
-Ρε μαλάκα άδειος είναι ο δρόμος, δε βλέπεις;
-Εσύ το βλέπεις ότι θα μας πιάσει το κόκκινο;
-Ποιο κόκκινο; Έχω αχρωματοψία, δε στο έχω πει;
(Εγώ που δεν έχω όμως με έβλεπα να έχω γίνει πράσινος!)
-Βρε δε βλέπεις ότι είναι και πεζοί έτοιμοι να περάσουν απέναντι;
-Μη μασάς λέμε... ακόμα κι αν ανάψει το πάνω φανάρι για μας, δε θα έχει ανάψει το κάτω για αυτούς οπότε οφείλουν να περιμένουν μέχρι να ανάψει.
(Τι ωραία που είναι να ακούς "πάνω" και "κάτω" αντί για "κόκκινο" και "πράσινο"!
Εγώ δηλαδή τώρα δεν ήμουν "πράσινος" από τη λαχτάρα, αλλά ήμουν "κάτω"; Δεν είχε κι άδικο!)
-Κι εμείς δηλαδή δεν οφείλουμε να σταματήσουμε που θα έχει ανάψει το "πάνω" για εμάς;
-Ναι, αλλά δε θα σκοτωθούμε εμείς αν δεν σταματήσουμε...
(Αυτό θα πει να έχεις επιχειρήματα που δεν παίρνουν αντίλογο!)
...
Με τα πολλά, φτάνουμε στον προορισμό μας, παρκάρουμε και πάμε να περάσουμε απέναντι για να καθήσουμε για καφεδάκι.
-Έλα έχει ανάψει το "μεσαίο" για τα αυτοκίνητα... πάμε!
-Ρε μαλάκα δε βλέπεις τον ταρίφα που έρχεται γκαζωμένος για να περάσει πριν ανάψει το "πάνω";
-Ναι, αλλά είναι υποχρεωμένος να σταματήσει αφού βλέπει το "μεσαίο" αναμένο ήδη. Άσε που είναι και ταρίφας και γουστάρω να τους βλέπω να γονατίζουν το όχημα όταν τους πετάγομαι μπροστά τους. Μάλακας λες να είναι και να θέλει να πάει φυλακή επειδή σκότωσε δυό πεζούς;
-Άλλα μου έλεγες πριν λίγο...
(Δεν ξέρω αν το άκουσε καθώς είχε ήδη κατέβει στο δρόμο και περνούσε αμέριμνα απέναντι ενώ από το βάθος ακουγόνταν οι στριγκλίες από τα λάστιχα που προσπαθούσαν να σταματήσουν τον κίτρινο όγκο που πλησίαζε με ιλιγγιώδη ταχύτητα...)

Τελικά δεν πατήσαμε κανέναν... δε μας πάτησε κανένας... μόνο μερικά καντήλια και μούτζες μαζέψαμε από πεζούς και αυτοκινητιστές! Ωραίο πράγμα να έχεις σταθερές απόψεις ε;

Αυτό μου θύμισε το νταβαντούρι που γίνεται για τα "πνευματικά δικαιώματα" στα blogs. Εντελώς άσχετο νομίζετε;

Κάποιοι -καλά κάνουν για αυτούς και- έχουν βάλει και ένα GNU/GPL/CreativeCommon disclaimer στη σελίδα τους.
Κάποιοι άλλοι -καλά κάνουν για εμάς και- προσφέρουν κάποια mp3 από τη σελίδα τους.
Όταν όμως οι "κάποιοι" και οι "κάποιοι άλλοι" είναι τα ίδια άτομα τι γίνεται;
Πώς γίνεται να κλαίγεσαι ότι κλέβουν πνευματική σου ιδιοκτησία χωρίς να σε πληρώνουν κι ούτε καν να στο λένε και συγχρόνως να κλέβεις κάποιους άλλους με τον ίδιο τρόπο εσύ ο ίδιος;

Σας το είπα ότι γουστάρω πολύ τους ανθρώπους με σταθερές απόψεις; :-)

From Elvis Presley to Marilyn
Cassius Clay to Billy the Kid
From Jackie O to J.F.K.
Little Richard and Lady Day

Everyone played a different role
Baby they were born to be sold
They were born to be sold
They were born to be sold

Now all I know is all I see
And what I am I choose to be
I don't need no one to bleed for me
I'm gonna make my own history

Here comes the news
Here comes the news
Baby, here comes the news, alright
I was born to be sold

All you hot shot, big buck
Sweet talking, side walking
Foot tapping, tail wagging
Back stabbing, money grabbing
Slaves of gold

I'm telling you, I don't need to be told
I cross my heart, rock my soul
Baby I was born to be sold
I was born to be sold
I was born to be sold
I was born to be sold

From Valentino to Fonteyne
Al Capone to John Wayne
From Harley D to Lenny Bruce
Harry Dean to Betty Blue
From Sister Sue to Judy Teen
Marty Wilde to Morrisey
From Johnny Rotten to Charlie Chaplin
Madonna Ciccone to Little Satnin
And back to Elvis and Marilyn
Sugar Ray and Billy the Kid
Jackie O, J.F.K.
Little Richard and Lady Day
I was born to be sold
I was born to be sold
I was born to be sold
Transvision Vamp

Mr. Tambourine Man

2006-07-28T22:27:00.000+03:00

Το συγκεκριμένο post ενδέχεται να ανανεώνεται συχνά για update του link (click στην εικόνα ντε!) λόγω... ανωτέρας βίας!
Κάποτε ψάχναμε συγκεκριμένα άτομα ανάμεσα στις συχνότητες των FM... τώρα τα ψάχνουμε ανάμεσα στις διευθύνσεις του WWW!

Update: Link updated 11/11/06! (First update and counting...)

Hey! Mr. Tambourine Man, play a song for me
I'm not sleepy and there is no place I'm going to
Hey! Mr. Tambourine Man, play a song for me
In the jingle jangle morning I'll come followin' you.

Though I know that evenin's empire has returned into sand
Vanished from my hand
Left me blindly here to stand but still not sleeping
My weariness amazes me, I'm branded on my feet
I have no one to meet
And the ancient empty street's too dead for dreaming.

Hey! Mr. Tambourine Man, play a song for me
I'm not sleepy and there is no place I'm going to
Hey! Mr. Tambourine Man, play a song for me
In the jingle jangle morning I'll come followin' you.

Take me on a trip upon your magic swirlin' ship
My senses have been stripped, my hands can't feel to grip
My toes too numb to step, wait only for my boot heels
To be wanderin'
I'm ready to go anywhere, I'm ready for to fade
Into my own parade, cast your dancing spell my way
I promise to go under it.

Hey! Mr. Tambourine Man, play a song for me
I'm not sleepy and there is no place I'm going to
Hey! Mr. Tambourine Man, play a song for me
In the jingle jangle morning I'll come followin' you.

Though you might hear laughin', spinnin' swingin' madly across the sun
It's not aimed at anyone, it's just escapin' on the run
And but for the sky there are no fences facin'
And if you hear vague traces of skippin' reels of rhyme
To your tambourine in time, it's just a ragged clown behind
I wouldn't pay it any mind, it's just a shadow you're seein'
That he's chasing.

Hey! Mr. Tambourine Man, play a song for me
I'm not sleepy and there is no place I'm going to
Hey! Mr. Tambourine Man, play a song for me
In the jingle jangle morning I'll come followin' you.

Then take me disappearin' through the smoke rings of my mind
Down the foggy ruins of time, far past the frozen leaves
The haunted, frightened trees, out to the windy beach
Far from the twisted reach of crazy sorrow
Yes, to dance beneath the diamond sky with one hand waving free
Silhouetted by the sea, circled by the circus sands
With all memory and fate driven deep beneath the waves
Let me forget about today until tomorrow.

Hey! Mr. Tambourine Man, play a song for me
I'm not sleepy and there is no place I'm going to
Hey! Mr. Tambourine Man, play a song for me
In the jingle jangle morning I'll come followin' you.
Bob Dylan

How To Fight Loneliness

2006-07-27T19:11:00.000+03:00

-What kind of tree can you be down there on the floor?
-I'm a fucking shrub, all right?

How to fight loneliness
Smile all the time
Shine your teeth to meaningless
And sharpen them with lies

And whatever is going down
Will follow you around
That's how you fight loneliness

You laugh at every joke
Drag your blanket blindly
You fill your heart with smoke

And the first thing that you want
Will be the last thing you'll ever need
That's how you fight it

Just smile all the time
Just smile all the time
Just smile all the time
Just smile all the time
Wilco

...Have you ever confused a dream with life?
...Or stolen something when you have the cash?
...Have you ever been blue?
...Or thought your train moving while sitting still?
Maybe I was just crazy...

Time it was, and what a time it was, it was
A time of innocence, a time of confidences
Long ago, it must be, I have a photograph
Preserve your memories; They're all that's left you
Simon & Garfunkel

Not For Sale

2006-07-25T04:07:00.000+03:00

Μια αγάπη στην καλή μουσική λίγο-πολύ την έχουμε όλοι.
Πρόσφατα ξεκίνησε την πορεία του ένα καθαρά μουσικό blog προσανατολισμένο κυρίως -αλλά όχι μόνο- στην καλή ελληνική μουσική περασμένων δεκαετιών και ειδικά σε δίσκους που δεν είναι ιδιαίτερα εύκολο να βρεθούν.
Αν είναι στα μουσικά σας γούστα αυτού του είδους η μουσική κάντε μια βόλτα και δε θα βγείτε χαμένοι.
(Click στην πιο πάνω εικόνα.)

Καλή αρχή του ευχόμαστε και ας προσπαθήσουμε όσοι μπορούμε να βοηθήσουμε κι εμείς αν έχουμε κάτι καλό. Να δούμε κι αν θα παραμείνει όπως είναι ή αν θα γεμίσει με διαφημίσεις και δίσκους που βρίσκονται εύκολα οπουδήποτε.

(Σημείωση για τα τραγούδια που υπάρχουν στο τέλος των posts εδώ:
~~Τα links των τραγουδιών στα προηγούμενα posts δεν λειτουργούν, αλλά θα διορθωθούν όλα σε 1-2 μέρες.~~
Update: Το site που γίνεται το upload λειτουργεί και πάλι οπότε δε θα χρειαστεί να γίνει κάποια αλλαγή.)

You can leave me
On the corner
Where you found me
I'm not for sale anymore
CocoRosie

Λόγια Λόγια (Δε Πα Πουθενά)

2006-07-20T02:03:00.000+03:00

Όταν είσαι καλά... είσαι καλά!
Όταν είσαι χάλια... είσαι ακόμα καλύτερα;

Κομμάτια
Σηκώθηκες πάλι αργά, πρησμένα μάτια
Κίτρινα δάχτυλα, ξέχειλα τασάκια
Και τέρμα ο καπνός και τα χαρτάκια
Ζεσταίνεις χθεσινό καφέ, κουμπώνεις δύο χάπια
Και βγαίνεις έξω για τσιγάρα και φαΐ

Με τα πόδια
Πόδια και μυαλό που σε πάνε χώρια
Και λόγια που σε κόβουνε στα δυο και λόγια
Λόγια που σε καίνε σα χολή
Και δεν τα θυμάσαι το πρωί
Και δεν τα θυμάσαι...

Δεν έχεις στόματα να θρέψεις κι άγχος για τα φράγκα
Ούτε φοβάσαι έτσι μη μοιάσεις και στο γέρο σου μάγκα
Είσαι μόνος και στα αρχίδια σου κι ελεύθερος και πολιορκημένος (περπατημένος)
Στα πεζοδρόμια από τα δεκατέσσερα (ρομαντικά) είσαι γεννημένος (χαμένος)
Αυθεντικό της απώλειας παιδί
Σκλάβος της αντίδρασης, καλό παιδί
Μαγκάκος και σου κόβει κι είσαι ωραίο παιδί
Γι' άλλους απρόβλεπτος μα πάνω κάτω εντάξει παιδί
Πολλοί γνωστοί μόνο δυο φίλοι που 'ναι τώρα νεκροί
Ξεπαρθενεύτηκες στα γρήγορα από αγάπη πικρή
Γύρω στα είκοσι χρονώ (σε λίγο κλείνω τα εικοσιδύο)
Γήπεδο και ΚΝΕ και αναρχία και σχολείο
Απ' όλα πέρασες νωρίς και τα παράτησες νωρίς (γιατί μπορούσα και χωρίς)
Ναι σίγουρα πάντα σε τράβαγε το δύσκολο και σ' έσπρωχνε μπροστά τ' απίστευτο
Δεν είσαι δαίμονας στη γη, στην κόλαση είσ’ αγγελούδι
Κι αν δε γυρίσεις σελίδα θα τελειώσει το τραγούδι

Μια ζωή τσαλακωμένη, λο- λόγια
Μια σελίδα πεταμένη σε μια γωνιά
Όνειρα κακογραμμένα, λο- λόγια
Λόγια μ' αίμα χαραγμένα στο δε- στο δέρμα
Ένας ήρωας προδότης, λο- λόγια
Ένας άμαχος στρατιώτης, ψε- ψέμα
Παιχνίδια απαγορευμένα, λο- λόγια
Λόγια καταχωνιασμένα σε μια γωνιά
Λόγια απαγορευμένα, λο- λόγια
Λογια καταχωνιασμένα, λο- λόγια
Λόγια απαγορευμένα, λο- λόγια
Λογια καταχωνιασμένα, λο- λόγια

Δεν είμαι καν μια στατιστική
Και παραείμαι συνηθισμένος για ταινία Χολιγουντιανή
Εγώ είμαι εδώ φίλε κι εσύ 'σαι 'κεί
Μια ρίμα μισή και παρακατιανή
Τσιμέντο, σίδερα, οικοδομή στη νύχτα
Κι όλα από λίγο μου περισσεύει η αντοχή
Μα όλο λέω πως θα φύγω, ο αγαπημένος μου στίχος
"Όλα είναι δρόμος"
Μα έλα φίλε μου που πάντα ξεμένω κι ο κόσμος μου ίδιος κι απαράλλαχτος παγώνει (κάνει κρύο)
Κι ό,τι αγάπησα περισσότερο αυτό είναι που με πληγώνει
Χωρίς ταυτότητα νιώθω κι ας την έχω στην τσέπη μου πάντα
Γι' αυτό κάνω ό,τι κάνω όταν κανείς δεν με βλέπει
Τζάμπα όλα μπορεί να πάνε στην τελική
Και μη νομίζεις πως δεν ονειρεύομαι μια ζωή πιο κανονική
Μα με ξυπνάει πάντα ο κρύος ιδρώτας την τελευταία στιγμή
Κι ένα άρωμα στον αέρα από ατόφια παρακμή
Ρόδες (DJ Alx)

A Girl Called Johnny

2006-07-17T02:10:00.000+03:00

I remember Johnny
Johnny come lately
I remember her shoes like a ballerina
A Girl called Johnny who
changed her name when she
discovered her choice
was to change or to be changed

I remember a Girl called Johnny
black as hell, white as a ghost
Don't talk about life and death she'd say
I've had enough of both
A Girl called Johnny who
was not scared
They would have torn her to pieces
but who would dare?

I remember a Girl called Johnny
The train came to town - boy! She got on it
without looking back, with barely a word
If she said Goodbye well I never heard
But the noise goes on
the noise, the jazz
and the truth is in somebody else's hands
and the house that a Girl called Johnny built
is now just so much
ashes and sand
The Waterboys

In The Mood

2006-07-14T12:32:00.000+03:00

Είχα αναφέρει ότι θα έδινα οδηγίες και για άλλον ένα τρόπο για να βάζετε μουσική στο blog σας. Για να τις δούμε λοιπόν.

Οι οδηγίες είναι ίδιες είτε θέλετε να βάλετε ένα τραγούδι σε κάποιο post σας, είτε θέλετε να βάλετε τον player να υπάρχει στη sidebar σας οπότε θα εμφανίζεται παντού στο blog σας. Το μόνο που αλλάζει είναι ότι στην πρώτη περίπτωση θα πρέπει να βάλετε τον κώδικα μέσα στο post σας στο σημείο που θέλετε να εμφανίζεται ο player (φυσικά, αυτό πρέπει να το προσθέσετε ενώ είστε στο "Edit Html" κι όχι στο "Compose" tab, πάντα αναφερόμενος στο blogspot), ενώ στη δεύτερη περίπτωση θα πρέπει να τον προσθέσετε στο tempate σας σε όποιο σημείο επιθυμείτε στη sidebar σας.

Ο κώδικας είναι ο εξής:

<object classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" codebase="http://fpdownload.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=7,0,0,0" width="400" height="15" id="xspf_player" align="middle"> <param name="allowScriptAccess" value="sameDomain" /> <param name="movie" value="http://musicplayer.sourceforge.net/xspf_player_slim.swf?PAR1&PAR2&PAR3" /> <param name="quality" value="high" /> <param name="bgcolor" value="#e6e6e6" /> <embed src="http://musicplayer.sourceforge.net/xspf_player_slim.swf?PAR1&PAR2&PAR3" quality="high" bgcolor="#e6e6e6" width="400" height="15" name="xspf_player" align="middle" allowScriptAccess="sameDomain" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer"> </embed> </object>

(Τον βάζω πάλι "σπάζοντας" για να εμφανίζεται ολόκληρος κάποιες γραμμές. Αν θέλετε να τον αντιγράψετε προτιμήστε το copy να το κάνετε από τα παραπάνω κουτάκι.)

<object classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" codebase="
http://fpdownload.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab
#version=7,0,0,0" width="400" height="15" id="xspf_player" align="middle">
<param name="allowScriptAccess" value="sameDomain" />
<param name="movie" value="http://musicplayer.sourceforge.net/xspf_player_slim.swf?
PAR1&PAR2&PAR3" />
<param name="quality" value="high" />
<param name="bgcolor" value="#e6e6e6" />
<embed src="http://musicplayer.sourceforge.net/xspf_player_slim.swf?
PAR1&PAR2&PAR3" quality="high" bgcolor="#e6e6e6" width="400" height="15" name="xspf_player" align="middle" allowScriptAccess="sameDomain" 
type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer">
</embed>
</object>

όπου πρέπει να αλλάξετε το "PAR1&PAR2&PAR3" με κάποιες παραμέτρους που διαφοροποιούν την εμφάνιση και λειτουργία του player.
(Αντικαθιστάτε κάθε ένα από τα PAR1, PAR2, PAR3 με το υπογραμμισμένο κείμενο που υπάρχει στη συνέχεια. ΠΡΟΣΟΧΗ: τα "&" ανάμεσα στις παραμέτρους είναι υποχρεωτικά και δεν πρέπει να παρεμβάλονται κενά ανάμεσά τους στη γραμμή αυτή.)

Μερικές από τις πιο βασικές παραμέτρους είναι οι παρακάτω:
song_url=http://www.enasite.com/enatragoydi.mp3 (εδώ βάζετε το link που αντιστοιχεί στο τραγούδι σας)
song_title=TITLOS TRAGOYDIOY (όπου "TITLOS TRAGOYDIOY" βάζετε τον τίτλο του τραγουδιού, όμως χρησιμοποιήστε αγγλικούς χαρακτήρες γιατί τα ελληνικά δε τα διαβάζει σωστά)
player_title=TITLOS PLAYER (όπου "TITLOS PLAYER" βάζετε το κείμενο που θέλετε να εμφανίζεται αρχικά αλλιώς εμφανίζει τον default τίτλο του, όμως χρησιμοποιήστε αγγλικούς χαρακτήρες γιατί τα ελληνικά δε τα διαβάζει σωστά)

Έτσι π.χ. συνολικά ο κώδικας που χρησιμοποιείται για το δικό μου τραγούδι στο τέλος του post είναι ο εξής:

<object classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" codebase="http://fpdownload.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=7,0,0,0" width="400" height="15" id="xspf_player" align="middle"> <param name="allowScriptAccess" value="sameDomain" /> <param name="movie" value="http://musicplayer.sourceforge.net/xspf_player_slim.swf?song_url=http://www.fileden.com/files/2006/6/16/71186/birdwired_blogspot_com/Glenn%20Miller%20And%20His%20Orchestra%20-%20In%20The%20Mood.mp3&player_title=Glenn Miller And His Orchestra&song_title=In The Mood" /> <param name="quality" value="high" /> <param name="bgcolor" value="#e6e6e6" /> <embed src="http://musicplayer.sourceforge.net/xspf_player_slim.swf?song_url=http://www.fileden.com/files/2006/6/16/71186/birdwired_blogspot_com/Glenn%20Miller%20And%20His%20Orchestra%20-%20In%20The%20Mood.mp3&player_title=Glenn Miller And His Orchestra&song_title=In The Mood" quality="high" bgcolor="#e6e6e6" width="400" height="15" name="xspf_player" align="middle" allowScriptAccess="sameDomain" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer"> </embed> </object>

(Ή αν προτιμάτε να τον βλέπετε ολόκληρο χωρίς scroll.)

<object classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" codebase="
http://fpdownload.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab
#version=7,0,0,0" width="400" height="15" id="xspf_player" align="middle">
<param name="allowScriptAccess" value="sameDomain" />
<param name="movie" value="http://musicplayer.sourceforge.net/xspf_player_slim.swf?
song_url=http://www.fileden.com/files/2006/6/16/71186/
birdwired_blogspot_com/Glenn%20Miller%20And%20His%20Orchestra%20-
%20In%20The%20Mood.mp3&
player_title=Glenn Miller And His Orchestra&
song_title=In The Mood" />
<param name="quality" value="high" />
<param name="bgcolor" value="#e6e6e6" />
<embed src="http://musicplayer.sourceforge.net/xspf_player_slim.swf?
song_url=http://www.fileden.com/files/2006/6/16/71186/
birdwired_blogspot_com/Glenn%20Miller%20And%20His%20Orchestra%20-
%20In%20The%20Mood.mp3&
player_title=Glenn Miller And His Orchestra&
song_title=In The Mood" quality="high" bgcolor="#e6e6e6" width="400" height="15" name="xspf_player" align="middle" allowScriptAccess="sameDomain" 
type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer">
</embed>
</object>

Προσέξτε ότι οι αλλαγές γίνονται σε δύο σημεία ακριβώς οι ίδιες. Αυτό γίνεται για να υπάρχει συμβατότητα με όλους τους browsers.

Με δεξί click πάνω στον player εμφανίζεται ένα μενού όπου μεταξύ των άλλων έχει και την επιλογή για download του τραγουδιού. Να έχετε όμως υπόψη σας ότι για να δουλέψει σωστά το download, θα πρέπει πρώτα να έχετε κάνει click στον player (το πρώτο click είναι σα να πατήσατε το play) γιατί αλλιώς θα σας βγάλει μήνυμα λάθους.

Οι δυνατότητες που έχει ο συγκεκριμένος player είναι πολύ περισσότερες από αυτές που ανέφερα εδώ. Για όποιον ενδιαφέρεται μπορεί να πάει στη σελίδα του για να το ψάξει επιπλέον. Εδώ έγινε μόνο μια βασική παρουσίασή του και γι' αυτό και δεν επεκταθήκαμε σε όλες τις δυνατότητες που έχει.

Τον αρχάριο χρήστη ίσως να τον φοβίζει όλος αυτός ο κώδικας, αλλά αν σκεφτεί ότι είναι ένα απλό copy&paste όπου αλλάζει μόνο το link του τραγουδιού, τότε ίσως να αξίζει τον κόπο να παιδευτεί λιγάκι στην αρχή. Αν το καταφέρει μία φορά για ένα post, μετά δε θα έχει πρόβλημα να το χρησιμοποιήσει όσες φορές θέλει και στα υπόλοιπα post του.

Στις Χαραυγές Ξεχνιέμαι

2006-07-12T10:54:00.000+03:00

Μάσκα δεν έχω να γυρνώ
στο καρναβάλι ετούτο
μόνο μια απόχη να τρυγώ
της θάλασσας την πονηριά
και της σιωπής τον πλούτο

Βάρα καλή, βάρα γερή
μια τουφεκιά ζαχαρωτή
κι άσε να νιώσει η γαλαρία
του χαρτοπόλεμου τη βία

Σκουπίδι η σκέψη την πετώ
τη λογική απαρνιέμαι
μ' ένα σαράκι αρμένικο
για δρόμους που δεν θέλησα
στις χαραυγές ξεχνιέμαι

Βάστα το νου, βάστα το νου
να μην γκρινιάξει του καιρού
που 'φτιαξε με τον πόνο κλίκα
και τσιγκουνεύεται στη γλύκα
Γιώργος Μιχαήλ

Woo Hoo

2006-07-09T09:37:00.000+03:00

Σαν συνέχεια στο προηγούμενο...

Καλά είναι να γκρινιάζεις αλλά ακόμα καλύτερα όταν έχεις τη δυνατότητα να σταματήσεις τη γκρίνια! Και πως μπορεί να σταματήσει η συγκεκριμένη γκρίνια; Με δύο τρόπους:
1. Σταματάνε όλοι να βάζουν στο blog τους να παίζει μουσική.
(Μπα... Απορρίπτεται! Εφόσον κάποιος βάζει μουσική στο blog του σημαίνει ότι γουστάρει να ακούσουν κι άλλοι αυτή τη μουσική! Απορρίπτεται χωρίς δεύτερη σκέψη λοιπόν!)
2. Δίνουν τη δυνατότητα στον επισκέπτη αν θέλει να ακούσει τη μουσική που επέλεξαν (και αν είναι δυνατόν και με δυνατότητα ρύθμισης της έντασης του ήχου από την σελίδα τους) ενώ αν δε θέλει να μην την ακούει.
(Τώρα κάτι γίνεται... Ας το δούμε αυτό...)

Οι λύσεις πάρα πολλές... Θα αναφέρω όμως μόνο δύο:
Και στις δύο περιπτώσεις αυτό που θα κάνουμε είναι να προσθέσουμε ένα flash mp3 player στη σελίδα μας. (Μη φοβάστε είναι πιο απλό από όσο φαίνεται!)
2η λύση: Για αρχαρίους
(Για όσους δεν έχουν ιδέα από προγραμματισμό κι ούτε θέλουν να μάθουν.)
Ένα player που έχει τα βασικά πλήκτρα που έχει και το winamp (play, pause, stop, volume) και που με δεξί κλικ δίνεται και η δυνατότητα για download.
και...
1η λύση: Για ΕΝΤΕΛΩΣ αρχαρίους
(Που δεν ξέρουν ούτε πως ανοίγει το PC!)
Ένα player που έχει ένα πλήκτρο μόνο: play/stop.

Επιλέξτε όποια σας ταιριάζει περισσότερο. Για πάμε λοιπόν:
(Με -υπερβολικά;- αναλυτικά βήματα και για τις δύο περιπτώσεις. Σαν παράδειγμα θα χρησιμοποιηθεί το blogspot που έχει και τους περισσότερους αρχαρίους. Όσοι χρησιμοποιούν κάτι άλλο μάλλον καταφέρνουν μόνοι τους να τροποποιήσουν τις οδηγίες όπου χρειάζεται.)

Πρώτη λύση!
1. Πηγαίνετε στη σελίδα που περιέχει το template σας
(Login στο blogspot >> Change settings >> Template)

ΠΡΙΝ ΚΑΝΕΤΕ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟ, ΕΠΙΛΕΞΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟ TEMPLATE ΣΑΣ ΚΑΙ ΚΑΝΤΕ ΤΟ COPY. ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΟ NOTEPAD ΚΑΙ ΚΑΝΤΕ PASTE ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΑΝΤΙΓΡΑΨΑΤΕ. ΣΩΣΤΕ ΤΟ ΜΕ ΟΤΙ ΟΝΟΜΑ ΑΡΧΕΙΟΥ ΘΕΛΕΤΕ. (Π.Χ. MYTEMPLATE.TXT)
(ΑΥΤΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ BACKUP ΣΑΣ ΚΑΙ Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΣΑΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΚΑΝΕΤΕ ΚΑΠΟΙΟ ΛΑΘΟΣ!)

2. Βρίσκετε στο template σας το σημείο που λέει
</head>
και αντιγράφετε ακριβώς πάνω από αυτό την εξής σειρά:
<script type="text/javascript" src="http://googlelite.free.fr/player.js"></script>
οπότε μετά θα βλέπετε αυτό:


<script type="text/javascript" src="http://googlelite.free.fr/player.js"></script>
</head>

3.α)Αν θέλετε να υπάρχει το ίδιο τραγούδι παντού στο blog σας τότε επιλέξτε κάποιο σημείο στη sidebar όπου θα εμφανίζεται το τραγούδι και το πλήκτρο play/stop.
Ένα καλό τέτοιο σημείο είναι π.χ. ακριβώς πάνω από το σημείο που εμφανίζονται τα πρόσφατα posts σας. Βρείτε στο template σας τη σειρά που λέει:
<MainOrArchivePage>
και προσθέστε ακριβώς από πάνω της μια σειρά που να περιέχει το link προς το mp3 που θέλετε. Π.χ. το αποτέλεσμα θα μοιάζει με κάτι τέτοιο:


<a href="http://www.ena_site.com/ena_tragoydi.mp3"> Εδώ_ο_τίτλος_του_τραγουδιού</a> <br />
<MainOrArchivePage>

Σημείωση: Αν δεν υπάρχει αυτή η σειρά σημαίνει ότι έχετε ένα ΠΟΛΥ πειραγμένο template σε χρήση, οπότε απλώς διαλέξτε κάποιο σημείο μόνοι σας.
3.β)Αν θέλετε να είναι playable από τη σελίδα σας τα τραγούδια που βάζετε σε κάποιο post, δε χρειάζεται να κάνετε τίποτε περισσότερο από το να βάλετε ένα link με τη διεύθυνση του τραγουδιού στο post σας.
4. Κάνετε "Save template" και "Publish" για να ενεργοποιηθούν οι αλλαγές που κάνατε.

Το αποτέλεσμα είναι ότι θα εμφανιστεί μπροστά από τον τίτλο του τραγουδιού ένα κουμπάκι που θα συμπεριφέρεται σαν play/stop όταν το πατάτε. Δε χρειάζεται να κάνετε τίποτα περισσότερο.

Οι "παρενέργειες" αυτού του τρόπου είναι ότι θα εμφανίζεται το κουμπάκι αυτό σε όλα τα links που τελειώνουν σε .mp3 ακόμα κι αν δε το θέλατε. (Γιατί να μη το θέλετε, όμως;)

Αυτό ήταν! Είστε έτοιμοι! Αν κάποιος θέλει επιπλέον βοήθεια, ας αφήσει ένα μήνυμα αναφέροντας το πρόβλημα που αντιμετώπισε.

Για τη "2η λύση" θα επανέλθω κάποια άλλη στιγμή με άλλο post.

Σημείωση: Εγώ δε χρησιμοποιώ (ακόμα) κάτι τέτοιο οπότε μη σας μπερδέψουν τα mp3 που υπάρχουν στο τέλος κάθε post. Δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που αναφέρονται πιο πάνω και υπάρχουν μόνο για download. Σύντομα πιθανώς να χρησιμοποιήσω τον δεύτερο τρόπο, και τότε ίσως και να αλλάξω και τα links που χρησιμοποιώ τώρα.

The 5.6.7.8's

The Little Famous Song

2006-07-05T05:02:00.000+03:00

Για σήμερα, μια άσκηση για γερούς λύτες!

Περίπτωση 1η:
Βρίσκεστε στη δουλειά σας και βαριέστε του θανατά. Ο προϊστάμενος είναι συνεχώς μέσα στα πόδια σας (χμ... όχι ακριβώς "μέσα" δηλαδή, γιατί τότε κι αυτός δε θα είχε το μυαλό του στη δουλειά!) και εσείς πρέπει τουλάχιστον να δείχνετε ότι εργάζεστε. Παλιά μου τέχνη κόσκινο βέβαια για εσάς (ας είναι καλά τα μαθητικά χρόνια και η "εκπαίδευση" από τους γονείς), οπότε κι εσείς έχετε "χωθεί" στην οθόνη του υπολογιστή και κάνετε ότι δουλεύετε, ενώ τον δουλεύεται κανονικά σερφάρωντας για να σκοτώσετε την ώρα σας!

Περίπτωση 2η:
Άγρια μεσάνυχτα κι όλοι στο σπίτι κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου, ενώ εσείς έχετε (και πάλι) αϋπνίες κι έτσι βρίσκεστε να σερφάρετε για να περάσει η ώρα μέχρι να νυστάξετε κι εσείς.

Κοινή συνέχεια και για τις δύο περιπτώσεις:
Ανοίγετε τα πέντε-έξι αγαπημένα σας blogs όλα μαζί και κάθεστε αναπαυτικά για να αρχίσετε να τα διαβάζετε!

...και τώρα η ερώτηση:
Τί γίνεται αν έχετε ξεχάσει ανοιχτά τα ηχεία (και μάλιστα σε αρκετά μεγάλη ένταση) και τα blogs που επισκέπτεστε έχουν όλα μουσική στο background να παίζει αυτόματα μόλις βρεθείτε στη σελίδα τους;

(Η περίπτωση που επισκέπτεστε τα εν λόγω blogs ενώ ακούτε με τα ακουστικά στη διαπασών τα αγαπημένα σας mp3s την αφήνουμε για homework! :P)

Update: Ετοιμάζουμε και "σκονάκια" για τους καλούς μαθητές!
Σκονάκι πρώτο Σκονάκι δεύτερο

Will you play your famous song
Your little song
Your lovely song
Will you play your famous song
For me

I loved all the things he saw
The little war birds in the dark
I loved all the things he saw
The ways in which the water fall

Will you play your famous song
Your little song
Your lovely song
Will you play your famous song
For me

I loved all the things you saw
Your little war birds in the dark
I loved all the things you saw
The ways in which your water fall
Marissa Nadler

While We Are Still Young

2006-06-27T05:16:00.000+03:00

Μια αφιέρωση μόνο... Μη δίνετε σημασία...

Don’t let me hold it,
I will break it in half.
Don’t seek me for refuge
I’m a mirror waiting to crack.

If I were you I’d walk out now
while you still have the chance,
while we are still young.

I will mail you
your sweaters and boots,
discard the rest
that you left in this room.

In time my body will age
and you’d desire it even more I know
but we are so young.

Don’t let me have it,
I will never give it back.
The wait will be worth it
if you can bear the grip.

If I were you I’d walk out now
while you still can react,
while we are still young.
Bellafea

Νεράιδα

2006-06-26T04:04:00.000+03:00

Τα μάτια του δεν μπορούσαν να μεταδώσουν μια καθαρή εικόνα στον εγκέφαλό του. Έναν εγκέφαλο που έτσι κι αλλιώς υπολειτουργούσε από το μεθύσι. Μεθύσι όχι τόσο από τα ποτά που είχε κατεβάσει (άλλωστε ήταν συνηθισμένος ο οργανισμός του σε πολύ μεγαλύτερες ποσότητες οινοπνεύματος από ότι είχε καταναλώσει σήμερα), αλλά περισσότερο από την ομορφιά που τον περιέβαλε. Μια ομορφιά που ελάχιστοι είχαν την τύχη να αντικρύσουν και ακόμα λιγότεροι να την νοιώσουν.

Το μέρος ήταν ένας απόμερος όρμος όπου βρέθηκε τυχαία όταν χάθηκε ακολουθώντας με τη μηχανή του ένα μονοπάτι πιστεύοντας ότι θα έκοβε δρόμο προς τον προορισμό του. Συνειδητοποίησε που βρισκόταν με το πρώτο φως της μέρας που λαμπύριζε στη θάλασσα. Μια θάλασσα που κυμάτιζε απαλά στο πρωινό αεράκι. Ήταν ακόμα καβάλα στην δίτροχη ερωμένη του, που ποτέ δεν τον πρόδωσε τόσα χρόνια, καθώς το βλέμμα του είχε καρφωθεί στο πουθενά στο βάθος του ορίζοντα.

Κατέβηκε ήρεμα από πάνω της και την άφησε να ακουμπήσει απαλά πάνω στο χώμα όπως ο εραστής που αφήνει την ερωμένη του να κουρνιάσει στην αγκαλιά του καθώς βαριανασαίνει ακόμα μετά την ένωσή τους. Πέρασε το χέρι του κατά μήκος της χαϊδεύοντάς τη και τράβηξε την πετσέτα από τη σχάρα της απλώνοντάς τη λίγα μέτρα πιο πέρα. Τα μάτια του έβλεπαν ακόμα θολά, αλλά δεν ήξερε πλέον αν αυτό οφειλόταν στο οινόπνευμα ή στην πρωινή δροσιά. Το μόνο για το οποίο ήταν σίγουρος ήταν ότι σίγουρα δεν υπήρχε άνθρωπος σε ακτίνα πολλών χιλιομέτρων κι αυτό του αρκούσε.

Έβγαλε τα τσιγάρα του κι άναψε ένα. Έψαξε στις τσέπες του κι έβγαλε άλλα δυό πακέτα που τα πέταξε πάνω στην πετσέτα. Άδειασε δίπλα τους χύμα και τα 5-6 τσιγάρα που είχαν μείνει στο ανοιχτό πακέτο. Άφησε το άδειο πακέτο μερικά εκατοστά πιο πέρα και άρχισε να γδύνεται με το τσιγάρο μόνιμα στα χείλη. Τα ρούχα του κοίτωνταν μετά από λίγο σε ένα σωρό εκεί δίπλα κι αυτά. Το τσιγάρο είχε κολλήσει στα ξερά του χείλη και αφού το τράβηξε με προσοχή για να μη τα πληγιάσει, το έσβησε στο έδαφος και έβαλε τη γόπα στο άδειο πακέτο.

Άρχισε να περπατά προς τη θάλασσα αργά με το βλέμμα σταθερά καρφωμένο στο άπειρο. Το σώμα του είχε αρχίσει ήδη να ανταποκρίνεται στη δροσιά που είχε καθήσει πάνω του που την πάγωνε το απαλό αεράκι. Ένα ρίγος ταξίδεψε σε κάθε σημείο του σώματός του καθώς αυτό βυθιζόταν σιγά-σιγά στο παγωμένο νερό. Παρόλο που ήταν παγωμένο το ένοιωθε σα χάδι. Για μια στιγμή νόμισε ότι ένοιωσε ένα πραγματικό χάδι στον αστράγαλό του. Κοντοστάθηκε. Το ένοιωσε ξανά... Χαμήλωσε τα μάτια και διέκρινε κάποια φύκια να λικνίζονται στο βυθό χαϊδεύοντας το πόδι του. Χαμογέλασε... Συνέχισε να περπατά μέχρι που βυθίστηκε όλο το σώμα του στο νερό. Κοντοστάθηκε για λίγο κι έκανε μεταβολή. Άρχισε να επιστρέφει στην ακτή. Δεν ήθελε να κολυμπήσει. Δεν ήθελε να αποχωριστεί κανένα στοιχείο της φύσης. Ένοιωθε γη, θάλασσα κι ουρανό συγχρόνως να τον περιβάλλουν κι ήταν το μόνο που τον ένοιαζε αυτή τη στιγμή. Σταμάτησε για μια στιγμή μόνο δίπλα στα φύκια για να νοιώσει το χάδι τους και πάλι.

Κατευθύνθηκε προς κάτι βραχάκια που βουτούσαν μέσα στη θάλασσα λίγα μέτρα πιο πέρα. Ξάπλωσε πάνω σε ένα από αυτά αφήνοντας τα πόδια του να βρίσκονται αρκετά μέσα στο νερό. Παρόλο που είχε αρχίσει να φωτίζει πια η μέρα, διέκρινε μερικά άστρα ακόμα φωτεινά στον ουρανό κι έμεινε να τα κοιτάζει... Και με τον ήχο της θάλασσας στα αυτιά του, και με το χάδι του νερού στα πόδια του τον πήρε ο ύπνος...

Άνοιξε τα μάτια του όταν πια είχε χρυσαφίσει ο ουρανός. Πήγε και πήρε την πετσέτα και τα τσιγάρα και τα έφερε στο βράχο που τον είχε πάρει ο ύπνος και μετά βούτηξε στη θάλασσα. Κολυμπούσε και κολυμπούσε προς τον ορίζοντα λες και ήθελε να φτάσει στο τέρμα κι αυτός συνεχώς του ξέφευγε. Σταμάτησε μετά από πολύ ώρα όταν η ακτή μόλις που διακρινόταν πίσω του. Υπολόγισε ότι δε θα μπορούσε να απομακρυνθεί περισσότερο χωρίς να τον προδώσουν οι δυνάμεις του στην επιστροφή. Ίσως να δοκίμαζε κάποια άλλη φορά πάλι να φτάσει στην άκρη του ορίζοντα...

Καθώς πλησίαζε το βράχο που είχε αφήσει τά πράγματά του του φάνηκε ότι διέκρινε μια φιγούρα... Μα ήταν δυνατό να είχε ανακαλύψει και κάποιος άλλος αυτόν τον όρμο που τον είχε ξεχάσει κι ο Θεός ο ίδιος; Και ήταν ανάγκη να τον ανακαλύψει ΤΩΡΑ; Δεν ήθελε καν να συναντήσει τους καταπατητές τού παραδείσου του! Θα έβγαινε στην ακτή και θα έφευγε... Έτσι απλά. Συνειδητοποίησε όμως ότι τα τσιγάρα βρισκόταν σε εκείνον το βράχο και δεν θα μπορούσε να μείνει ατσίγαρος για τόσες ώρες μέχρι να βρεθεί πάλι στον πολιτισμό.

Συνέχισε να κολυμπάει προς το βράχο λοιπόν για να πάρει τα πραγματά του ακόμα κι αν αυτό σήμαινε ότι θα έπρεπε να βρεθεί σε λίγα μέτρα απόσταση από τους "καταπατητές". Ευχόταν να ήταν μόνο η ιδέα του, αλλά όσο πιο πολύ πλησίαζε τόσο πιο καθαρά διέκρινε τη φιγούρα.

Στην αρχή διαπίστωσε ότι πρέπει να ήταν μόνο ένα άτομο χωρίς να μπορεί να διακρίνει κάποιον άλλο είτε μαζί του είτε πιο πέρα στην ακτή. Ναι, σίγουρα ήταν ένα άτομο μόνο. Ίσως κάποιος που χάθηκε με τον ίδιο τρόπο που χάθηκε κι αυτός την προηγούμενη μέρα. Αυτό όμως δε τους έκανε συνταξιδιώτες κατά κάποιο τρόπο; Όμως όχι... Δεν ήθελε συνταξιδιώτη. Ήθελε να είναι αυτός και η φύση μόνο... Κι εξάλλου δεν είχε ακούσει ούτε μηχανή, ούτε αυτοκίνητο να πλησιάζει κι ούτε μπορούσε να δει κάτι τέτοιο να είναι αραγμένο πιο πέρα. Μα πως βρέθηκε εδώ πέρα χωρίς όχημα; Με τα πόδια αποκλείεται...

Πλησιάζοντας περισσότερο του φάνηκε ότι η φιγούρα ήταν γυναικεία. Άρχισε να σκέφτεται ότι ίσως να ήταν μόνο η ιδέα του... Αν ήταν απίθανο να βρεθεί κάποιος εκεί χωρίς όχημα, τότε ήταν σχεδόν αδύνατο αυτός ο κάποιος να είναι μια γυναίκα. Κι όμως... ήταν γυναίκα. Είχε πλησιάσει πλέον αρκετά κοντά και μπορούσε να τη διακρίνει σχεδόν καθαρά. Σίγουρα ήξερε για την παρουσία του μιας και ήταν ξαπλωμένη ένα βράχο πιο πέρα από τα πράγματά του. Κι αν βρέθηκε εκεί από κάποιο παιχνίδι της μοίρας που θα ήταν η αρχή μιας περιπέτειας μαζί της; Όμως όχι... Δεν ήθελε περιπέτειες. Ήθελε να είναι αυτός και η φύση μόνο...

Πως θα έβγαινε όμως δίπλα της έτσι γυμνός που ήταν; Δεν ντρεπόταν για τη γύμνια του, αλλά δεν ήθελε και να την τρομάξει κι ας καταπάτησε τον παράδεισό του. Ήταν πλέον λίγα μόνο μέτρα μακρυά της και μπορούσε να δει πια ότι ήταν κι αυτή γυμνή. Αυτό έκανε τα πράγματα πιο εύκολα. Θα της χάριζε ένα χαμόγελο για χαιρετισμό και θα έπαιρνε τα πραγματά του για να φύγει...

Ανέβηκε στο βράχο και πήρε στα χέρια τα πράγματά του. Γύρισε να της χαρίσει το χαμόγελο του χαιρετισμού...

Η γυναικεία φιγούρα δεν αντέδρασε καθόλου. Ήταν ξαπλωμένη σχεδόν με τον ίδιο τρόπο που ήταν κι αυτός πριν λίγο πάνω στο βράχο. Το γυμνό κορμί της ήταν πάνω στο βράχο με τα πόδια της να βρίσκονται μέσα στο νερό. Είχε τα μάτια της κλειστά αλλά σίγουρα δεν κοιμόταν. Ήξερε ότι είναι δίπλα της αλλά δεν αντέδρασε καθόλου. Μήπως παρακαλούσε κι αυτή το ίδιο όπως κι αυτός μερικές στιγμές νωρίτερα; Να είναι όσο το δυνατόν πιο σύντομη η συνάντησή τους και μετά να μείνει μόνη με τη φύση;

Έκανε να φύγει αλλά δε τα κατάφερε. Το βλέμμα του είχε μείνει καρφωμένο πάνω της... Τα μάτια του άρχισαν να διατρέχουν κάθε σπιθαμή του κορμιού της. Κάθησε στο βράχο και βούτηξε τα πόδια του στη θάλασσα χωρίς να ξεκολλήσει τα μάτια από πάνω της. Το σώμα της ήταν σχεδόν λευκό και θα μπορούσε να πάρει όρκο ότι είχε την απόχρωση της χρυσαφένιας άμμου. Δεν είχε ξαναδεί τέτοια απόχρωση σε σώμα. Τα μαλλιά της ήταν μακρυά καστανά με μια απόχρωση προς το βαθύ πράσινο των φυκιών και σκέπαζαν το σώμα της φτάνοντας μέχρι τη θάλασσα. Κάτω από αυτά διέκρινε τα μικρά της στήθη και στο κέντρο τους ξεπρόβαλαν οι ρόγες τους σαν μικρά κοχύλια που είχαν το χρυσοπορτοκαλί χρώμα του ηλιοβασιλέματος. Το στομάχι της λείο κι επίπεδο με ένα αφαλό που έμοιαζε με μικροσκοπικό μπουμπούκι. Πιο χαμηλά κατάφερε να διακρίνει χρυσοκαστανές τριχούλες να περιτριγυρίζουν ένα άλλο μπουμπούκι ανθισμένο.

Γύρισε το βλέμμα του στο πρόσωπό της. Τα μάτια της παρέμεναν κλειστά αλλά πλέον διαγραφόταν ένα χαμόγελο στα χείλη της σαν να διάβαζε τη σκέψη του και την ευχαριστούσε αυτό που σκεφτόταν. Τα άνοιξε για μια στιγμή ακριβώς την ώρα που είχε καρφώσει τα δικά του μάτια πάνω τους παρατηρώντας τις πιο μακρυές βλεφαρίδες που είχε δει. Τον κοίταξε κατευθείαν μέσα στα μάτια του σαν να ήξερε από πριν που ακριβώς έπρεπε να κοιτάξει. Σ' αυτή τη μοναδική στιγμή διέκρινε στα μάτια της το γαλάζιο της θάλασσας και το απύθμενο του βυθού να τον ρουφάνε. Ένοιωσε την ανάσα του να χάνεται σαν να είχε βουτήξει πριν προλάβει να κρατήσει την αναπνοή του. Το χαμόγελο διαγράφηκε καθαρότερα στα χείλη της που άνοιξαν ελάχιστα αφήνοντας να φανούν τα μαργαριταρένια δόντια της. Αυτό το μικρό άνοιγμα ήταν σαν να του έδωσε το φιλί τής ζωής σώζωντάς τον από πνιγμό.

Συνέχισε να παρατηρεί κάθε σπιθαμή του σώματός της. Χιλιοστό προς χιλιοστό... Χάραζε κάθε λεπτομέρειά της στο μυαλό του. Κάθε πόρος της αποτυπωνόταν και σε κάποιο κύτταρο του εγκεφάλου του.

Άπλωσε το χέρι να την αγγίξει για να δει αν πράγματι είναι εκεί δίπλα του. Μόνο δυο ακροδάχτυλα άφησε να ακουμπήσουν πάνω της τόσο απαλά που σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση δεν θα είχε καν καταλάβει ότι κάτι άγγιζαν. Ένοιωσε τις μικροσκοπικές τριχούλες των χεριών της και αυτό τού ήταν αρκετό χωρίς καν να αγγίξει το δέρμα της. Συνέχισε έτσι σε ένα αδιόρατο χάδι από τον μπράτσο της μέχρι χαμηλά στον καρπό της. Δεν μπορούσε να ξέρει αν η ίδια ένοιωσε το χάδι αυτό, κι αν ακόμα το ένοιωσε δεν μπορούσε να ξέρει αν είχε την ικανότητα να το διακρίνει από το χάδι που της πρόσφεραν τα ίδια τα μαλλιά της καθώς τη χάιδευαν με το απαλό αεράκι που υπήρχε.

Φοβήθηκε ότι θα της χαλούσε την απόλυτη ηρεμία στην οποία βρισκόταν και έκανε να μαζέψει το χέρι του... Ακριβώς εκείνη τη στιγμή ένοιωσε ένα χάδι στο πόδι του. Ένα χάδι που το είχε νοιώσει πάλι μόλις λίγες ώρες νωρίτερα. Πήρε τα μάτια του από πάνω της και κοίταξε προς τη θάλασσα στο σημείο που ήταν βυθισμένα τα πόδια του. Είδε μια τούφα από τα μαλλιά της να έχει τυλιχτεί γύρω από τον αστράγαλό του και οι άκρες τους να χαϊδεύουν το πόδι του όπως το είχαν χαϊδέψει και τα φύκια. Κοίταξε τα φύκια που ήταν λίγα μέτρα πιο πέρα και τα είδε να είναι εντελώς ακίνητα μιας και δεν υπήρχε καθόλου κύμα. Κι όμως... τα μαλλιά κυμάτιζαν χαϊδεύοντας το πόδι του σαν να είχαν δική τους βούληση.

Γύρισε το βλέμμα πάλι πάνω της. Της χαμογέλασε. Του ανταπέδωσε χωρίς καν να έχει ανοίξει τα μάτια της κι έμεινε με το χαμόγελο στα χείλη της. Άπλωσε το χέρι του κι άρχισε να καθαρίζει το πρόσωπό της από τις τρίχες που το έκρυβαν. Δεν ήταν ούτε καν τουφίτσες, μόνο κάποιες μοναχικές τρίχες που είχαν κολλήσει στο πρόσωπό της. Ακόμα κι αυτές οι τριχούλες όμως ήταν εμπόδιο στα μάτια του για να αποκαλύψει αυτό το πρόσωπο που τον είχε μαγνητίσει χωρίς να ξέρει το λόγο.

Για άλλη μια φορά χωρίς να ανοίξει τα μάτια της, άπλωσε το χέρι της κι έπιασε το δικό του. Το κατέβασε φυλακίζοντάς το ανάμεσα στο δικό της χέρι και λίγο κάτω από την καρδιά της. Ένοιωσε την καρδιά της να χτυπάει σαν το κύμα. Παρατήρησε τον ανεπαίσθητο παφλασμό αυτού του κύματος πάνω στο στήθος της. Τα μάτια του καρφώθηκαν και πάλι στο πρόσωπό της που δεν είχε προλάβει να καθαρίσει από τις τρίχες. Κοίταξε μια τρίχα που περνούσε πάνω από το μέτωπό της, συνέχιζε ανάμεσα στις βλεφαρίδες του αριστερού ματιού και κατέληγε στο λαιμό της περνώντας πάνω από τα χείλη της. Γύρισε και κοίταξε τον παφλασμό στο στήθος της και πάλι. Χαμογέλασε. Τα μάτια του μετακινήθηκαν για άλλη μια φορά στο πρόσωπό της. Κοίταξε την τρίχα που είχε παρατηρήσει πριν λίγο. Την είδε να ξεκολλάει από το δέρμα της και να ανεμίζει ελεύθερη στον άνεμο. Κοίταξε την επόμενη τρίχα που ήταν κολλημένη στο πρόσωπό της. Έγινε το ίδιο και μ' αυτή. Κάθε τρίχα που κοιτούσε, ελευθέρωνε το πρόσωπό της χωρίς καν να την αγγίξει για να την τραβήξει με το χέρι του.

Άνοιξε τα μάτια της και τον κοίταξε. Τον είδε σαστισμένο αλλά ήρεμο. Αυτός έκλεισε τα μάτια του. Του χαμογέλασε. Την είδε να του χαμογελά παρόλο που είχε κλειστά τα μάτια. Τα άνοιξε και το χαμόγελο της ήταν πράγματι εκεί και τον περίμενε συνοδευόμενο από τη λάμψη στα μάτια της. Γύρισε τα μάτια της προς τον ορίζοντα και τα κάρφωσε στην χρυσή γραμμή που χώριζε το γαλάζιο της θάλλασας από το γαλάζιο του ουρανού. Γύρισε κι αυτός το βλέμμα του στο ίδιο σημείο. Έμειναν έτσι μέχρι που εξαφανίστηκε αυτή η χρυσή γραμμή.

Έστρεψε το κεφάλι του προς το μέρος της. Του χαμογέλασε και άφησε το σώμα της να γλυστρίσει στη θάλασσα. Έκανε κι αυτός το ίδιο. Πέρασε τα υγρά του χέρια ανάμεσα στα μαλλιά της, χτενίζοντας τα προς τα πίσω. Τα είδε να ανεμίζουν χωρίς να έχουν γίνει τούφες παρόλο που ήταν υγρά. Αγνοούσαν τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ θάλασσας και αέρα και ανέμιζαν σαν στεγνά είτε πάνω, είτε κάτω από αυτό λες και δεν υπήρχε νερό. Έβαλε τα δάχτυλά της ανάμεσα στα δικά του και άρχισαν να βαδίζουν προς τον ορίζοντα.

Γύρισε και την κοίταξε. Του χαμογέλασε. Το νερό είχε φτάσει πλέον μέχρι το λαιμό τους. Της χαμογέλασε. Άπλωσε το χέρι της και το ακούμπησε στο στόμα του. Της το φίλησε κι έμεινε με τα χείλη κλειστά καθώς τράβηξε το χέρι της. Πλησίασε τα χείλη της στα δικά του και τον φίλησε καθώς βυθιζόνταν εντελώς κάτω από το νερό...

Βρήκαν σήμερα στη λίμνη
μια νεράιδα πεθαμένη.
Είναι έξω από τη λίμνη
καταγής σαβανωμένη.

Ένα ψάρι στους μηρούς της
όλο έρχεται και πάει.
Ο άνεμος της λέει "μικρή μου!"
μα εκείνη δεν ξυπνάει.

Τα μαλλιά της από φύκια
είναι ξέπλεκα στους βράχους
κι έχει ξέσκεπα τα στήθια
που ριγούν απ' τους βατράχους.

Ο Θεός να σε φυλάει.
Για την κόρη των λιμνών
πάμε να προσευχηθούμε
στην Κυρά των Ποταμών.

Έπειτα δυο κολοκύθες
θα της βάλω στα πλευρά
να μπορεί να κολυμπάει
πάνω στ' αλμυρά νερά.
Μίνως Θεοχάρης

Bird On The Wire

2006-06-22T02:12:00.001+03:00

Αυτή θα μπορούσε να είναι η πρώτη δημοσίευση σε αυτό εδώ το μη-blog, αλλά προτίμησα να ξεκινήσω με κάτι άλλο. Έτσι κι αλλιώς, αυτή είναι μια δημοσίευση που θα έβρισκε το δρόμο της αργά ή γρήγορα.

Η παρούσα σελίδα δεν είναι -και δεν φιλοδοξεί να γίνει- blog και ο υποφαινόμενος κάθε άλλο παρά blogger είναι. Τα περισσότερα που θα ήθελα να πω έχουν ήδη ειπωθεί από άλλους και εννίοτε έχουν ειπωθεί πριν από χρόνια και μάλιστα με μια μελωδία να τα συνοδεύει. "Τα τραγούδια λένε πάντα την αλήθεια" που λέει κι ένα άσμα... Η αλήθεια που βρίσκει ο καθένας σε αυτά όμως είναι εντελώς προσωπική και πολλές φορές δεν έχει καμία σχέση με την αλήθεια που ήταν η αφορμή για τη δημιουργία του τραγουδιού. Πολλοί δημιουργοί μάλιστα αποφεύγουν σαν ο διάολος το λιβάνι να σχολιάσουν ή να δώσουν περισσότερες πληροφορίες για τα τραγούδια τους, ώστε να μη χαλάσουν την αλήθεια τού καθενός από τους ακροατές των τραγουδιών τους... και καλά κάνουν!

Συνήθως το νόημα των θεμάτων μου βρίσκεται στο τραγούδι που το συνοδεύει κι όχι στο κείμενο... και γι' αυτό μερικές φορές δεν υπάρχει καν κάποιο συνοδευτικό κείμενο. Δεν έχω ούτε την ψευδαίσθηση αλλά ούτε και τη φιλοδοξία να καταλάβουν όσοι τυχόν βρεθούν εδώ, από που ακριβώς πήρα αφορμή για να κάνω ένα post. Τα περισσότερα θα είναι χωρίς νόημα μετά από μερικές μέρες από τη δημοσίευσή τους, αφού όποιος βρεθεί εδώ δε θα μπορεί να τα αντιστοιχίσει με την αφορμή που συνήθως είναι από επίκαιρα θέματα για μένα. Ίσως κι εγώ να μη μπορώ να θυμηθώ που βρήκα αφορμή για τα posts μου μετά από λίγες μέρες. Όπως ήδη υπήρξαν posts χωρίς κείμενο, έτσι στο μέλλον μπορεί να υπάρξουν και posts χωρίς τραγούδι... ή μπορεί και να σταματήσουν να υπάρχουν posts εντελώς.

(Υ.Γ. Ακόμα κι αν έχετε αργή σύνδεση, αξίζει τον κόπο να περιμένετε για να παρακολουθήσετε το βιντεάκι που υπάρχει στην αρχή, αν δεν το έχετε ήδη δει. Στην καλύτερη περίπτωση είναι πολύ διασκεδαστικό, στην χειρότερη... μπορεί να ~~ταυτίσετε~~ τα φτύσετε με την αλήθεια του!)

Like a bird on the wire,
like a drunk in a midnight choir
I have tried in my way to be free.

Like a worm on a hook,
like a knight from some old fashioned book
I have saved all my ribbons for thee.

If I, if I have been unkind,
I hope that you can just let it go by.
If I, if I have been untrue
I hope you know it was never to you.

Like a baby, stillborn,
like a beast with his horn
I have torn everyone who reached out for me.

But I swear by this song
and by all that I have done wrong
I will make it all up to thee.

I saw a beggar leaning on his wooden crutch,
he said to me, "You must not ask for so much."
And a pretty woman leaning in her darkened door,
she cried to me, "Hey, why not ask for more?"

Oh like a bird on the wire,
like a drunk in a midnight choir
I have tried in my way to be free.
Leonard Cohen

Καπνός

2006-06-19T01:10:00.000+03:00

Είσαι πολύ μεγάλη γάτα, αν νομίζεις ότι αυτό είναι (μουσικό) blog!

Βλέπω γυαλιά που θέλανε να σπάσουν
ανθρώπους ήρεμους που θέλανε να κλάψουν
στιγμές απόμακρες που θέλανε να υπάρξουν
άδειες ψυχές που παραμείναν στο κενό

Κι απορροφάμαι απ' τους καπνούς του τσιγάρου μου
και ζω ένα όνειρο που δεν είναι δικό μου
και τότε έρχεσαι κι εσύ ζητάς τσιγάρο
όμως εσύ φυσάς άλλο καπνό...

Μα εγώ...
Κολλάω σε μια κασέτα, ερωτεύομαι
ένα βινύλιο και αφήνω το τραγούδι
να οδηγεί τη σκέψη μου και μπαίνω
μες στο σκοτάδι σου κι εκεί βρίσκω το φως μου

Σ' ένα ταξίδι που κρατάει όσο οι νότες
όσο οι νότες ταιριάξαν μεταξύ τους
σε μια ζωή που κάποιος έζησε για λίγο
και η παραίσθηση την έκανε δική μου

Και τότε λες πως με καταλαβαίνεις
εγώ όμως ξέρω ότι κάποτε θα φύγεις
γιατί ζηλεύεις ότι νιώθω εγώ στον κόσμο μου
που μια στιγμή τον νόμιζες δικό σου

Βλέπεις σκιές κολλημένες στους τοίχους
τη μοναξιά να υπάρχει μες στα χέρια σου
να τη γυρεύεις με τα μάτια κλεισμένα
να απορείς και να κοιτάς εμένα

Σ' ένα ταξίδι που μοιάζει με το όνειρο
του κόσμου αυτού που παραμένει τυφλός
σ' ένα ηχείο που στέκεται απόμακρο
σε μια γωνία κρυμμένο απ' το φως
Σεμέλη Ταγαρά

Τετραγωνισμένα Φύλλα

2006-06-17T02:55:00.000+03:00

Τετραγωνισμένα φύλλα, φύλλα πουλημένης έκφρασης
φιγουράρουν αποβλακωτικά, πίσω από πάγκους με χυμένα σκουπίδια.
Έγινε το rock στοίβες αποτσίγαρων, από πελάτες pub
που τραβολογιούνται από τα ίδια και τα ίδια,
από χιλιοτυπωμένες φάτσες, λόγια και παραγγελιές για κανάλια φυγής
για κανάλια φυγής, χαχαχααχαχα!
για κανάλια φυγής...

Ταβέρνα, καφετέρια, pub, στρατόπεδο, σπίτι
κόλλησαν όλα στο μυαλό μου σα χυμένοι καφέδες
ξεραμένοι στα ίδια και τα ίδια
λουστραρισμένα τραπεζάκια.
Έμποροι μεταπουλούν την ευχαρίστηση
με δόσεις άφιλτρων χειμάρρων κοροϊδίας
σε αντάλλαγμα χρυσάφι και πιοτό για παραλλαγή

Ο χοντρός με την κοιλιά με λιγουρεύεται
ασθμαίνοντας μια ανάγκη μου, κολλημένου κατοστάρικου
στη γυαλιστερή φαλάκρα του... στη γυαλιστερή φαλάκρα του χαχαχαχαχα...
στη γυαλιστερή φαλάκρα του χαχαχαχαχα...

Ένα τσιγαράκι ρε φίλε, ένα τσιγαράκι ακόμη
να το κόψω, να κόψω τον πονοκέφαλο
που τσεκουρώνει ύπουλα το κανάλι των σπερμάτων
φαντάρια με μπλουζάκια, των πανδεοντολογικών νοήσεων
μηρυκάζουν χαμένες ανάσες μέσα σε στενά blue jean
που ξεβάφουν αίμα και θειάφι...

Ξεράσματα ποτάσας, ζητούν κατοικία
ζάχαρες λύτρωσης μιλώντας για κόσμους γαλήνιους, μπατσοφορεμένους
με περιπολικά σε περιπολίες, στα στέκια... στα στέκια που αλήτες... αλήτες
αλλάζουν την πορεία στο αίμα τους... την πορεία στο αίμα τους

Να θυμηθείς ρε να παραβγούμε στο τρέξιμο
σε μια έρημη αμμουδιά να μην μας βλέπει κανένας...
με πεθαμένα κοχύλια
να ξεφυσήσουμε νικοτίνη και σιχαμάρα στα σπλάχνα τους
να ουρλιάξουμε ματώνοντας το λαιμό μας για όλα τα χαμένα βράδια μας
να ουρλιάξουμε ματώνοντας το λαιμό μας για όλα τα χαμένα βράδια μας
να ουρλιάξουμε ματώνοντας το λαιμό μας για όλα τα χαμένα βράδια μας
να ουρλιάξουμε... Ααααααα...

Νεκροκεφαλές σε μηχανάκια ψάχνουν σάρκα απ' τη σάρκα μας
ξεράθηκαν τα χείλη μας μιλώντας για τα ίδια και τα ίδια

Και εσύ κοριτσάκι να μην έχεις καταλάβει τίποτα...
τίποτα να μην έχεις καταλάβει...
παρά να φεύγεις μακριά, ξεπουλώντας,
αυνανίζοντας όλα τα βράδια που σου χάρισα
με το κορμί μου, με τα χείλη μου
σ' όλες τις κοινωνικές τις μασημένες σεμνότητες των ιριδικών καταπιέσεων

Να σε σεργιανίσω σ' όλους τους τάφους
που λυτρώθηκαν φτωχοί-αυτόχειρες
στρατιώτες εικοσάχρονοι με μελανιασμένες κατανοήσεις
φτωχοί-αυτόχειρες...
στρατιώτες εικοσάχρονοι με μελανιασμένες κατανοήσεις
φτωχοί-αυτόχειρες...
στρατιώτες εικοσάχρονοι με μελανιασμένες κατανοήσεις
Φτωχοί-αυτόχειρες...
Γιώργος Τσίγκος Και Οι Μαύροι Κύκλοι

Llorando

2006-06-16T01:41:00.000+03:00

(...συνέχεια από το προηγούμενο.)

Ακριβώς σε ίδια φάση βρέθηκα τις προάλλες πάλι. Αν και πάλι μπροστά από μια οθόνη, ωστόσο το μέσο ήταν διαφορετικό και σίγουρα και το αντικείμενο που μεταδιδόταν μέσω αυτού. Αυτή τη φορά έφτανε μια εικόνα χωρίς καν να χρειαστεί να διαβάσω το κείμενο που τη συνόδευε. Πρόκειται για την εικόνα που υπάρχει πιο πάνω και που ίσως ήδη να την έχετε συναντήσει κι εσείς κάπου αλλού.

Κάτι τέτοιες στιγμές, τα λόγια είναι περιττά -αν όχι αδύνατα- και το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να τις ντύνεις με την ανάλογη μουσική υπόκρουση και ένα τσιγάρο...

Yo estaba bien por un tiempo,
volviendo a sonreír.
Luego anoche te vi
tu mano me tocó
y el saludo de tu voz.
Y hablé muy bien de tu
sin saber que he estado
llorando por tu amor (x3).
Luego de tu adiós sentí todo mi dolor.
Sola y llorando,
llorando (x3).
No es fácil de entender
que al verte otra vez
Yo seguiré llorando

Yo que pensé que te olvidé
pero es verdad es la verdad
que te quiero aún más,
mucho más que ayer.
Dime tú qué puedo hacer
no me quieres ya
y siempre estaré
llorando por tu amor (x2).
Tu amor se llevó
todo mi corazon
y quedo llorando
llorando (x5)
por tu amor.
I was alright for awhile
I could begin again to smile
I saw you later last night
I took your hand
and the greeting of your voice
and you spoke well of yourself
without knowing that I'd been
crying for your love.
After your goodbye, I felt all my pain.
alone and crying,
crying.
It is hard to understand
that to see you again
I will continue crying.

I thought I had forgotten you
(an idiom meaning "over" you)
but it is true, it is true
I love you even more,
much more than yesterday.
Tell me what I can do.
You don't want me anymore.
and I will always be
crying for your love.
Your love carried
my whole heart
and I remain crying,
crying,
for your love.

(Σημ.: Η δεύτερη στήλη περιέχει τη μετάφραση της διασκευής.
Οι στίχοι του αυθεντικού "Crying" είναι ελαφρώς διαφορετικοί.
Η μετάφραση δεν είναι δική μου, αλλά πιστεύω ότι είναι σωστή.)

Rebekah Del Rio

Nothing Compares 2 U

2006-06-16T01:40:00.000+03:00

Την εποχή που κυκλοφόρησε αυτό το τραγούδι ήμουν κι εγώ σχολιαρόπαιδο. Την πρώτη φορά που πέτυχα το videoclip στην τηλεόραση έμεινα κάγκελο. Έκανα ένα τελευταίο zapping από τα κουμπάκια πάνω της πριν την κλείσω κι έτσι ήμουν ακριβώς μπροστά της, με τη φωνή ήδη χαμηλωμένη ίσα που να ακούγεται. Και ξαφνικά γεμίζει η οθόνη με τον "Ντάμπο" (παρατσούκλι που δε θυμάμαι ποιος της το είχε κολλήσει) σε ένα απόλυτα μαύρο φόντο. Πρέπει να είχα μένει με το χέρι απλωμένο ακόμα στα κουμπιά και κοκκαλωμένος να κοιτάζω την εικόνα.

Δεν θυμάμαι πόσος καιρός πέρασε μέχρι να το ξαναπετύχω, αλλά θυμάμαι ότι ήταν νωρίς το απόγευμα που δεν μπορούσα να δυναμώσω τη φωνή μιας και δεν είχε τελειώσει η μεσημεριανή σιέστα. Μόνη λύση ήταν να πάω και πάλι κολλητά στην τηλεόραση για να μπορώ να ακούω κάπως. Και πάλι κοκκαλωμένος. Από την πρώτη φορά που το είχα ακούσει στο ράδιο μου είχε δώσει την εντύπωση ότι αυτό το τραγούδι δε το τραγουδούσε... το ζούσε!

...Και παρόλο που είχα κοκκαλώσει παρακολουθώντας, αυτό που μου έμεινε από εκείνη τη φορά είναι ότι είχα διακρίνει σε κάποια φάση δυό δάκρυα στα μάτια του "Ντάμπο" και τον εαυτό μου να είναι στα πρόθυρα βουρκώματος. Αφού σιχτίρισα τον εαυτό μου για αυτή την αντίδραση, σκέφτηκα ότι άξιζαν συγχαρητήρια σε αυτόν που σκέφτηκε αυτό το πλάνο.

Μετά από λίγο καιρό διαβάζω κάποιο άρθρο για το δίσκο, όπου μεταξύ των άλλων έγραφε και ότι η συγκεκριμένη σκηνή δεν είχε προσχεδιαστεί και ότι τα δάκρυα ήταν πραγματικά και εκτός σεναρίου. Δε με ενδιαφέρει αν ήταν απλώς μια δήλωση για λόγους marketing. Μου έφτανε που μου είχε προσφέρει ένα πραγματικό συναίσθημα κι ας είχα σιχτιρίσει τον εαυτό μου για τον λόγο που το προκάλεσε...

Ποιος ο λόγος που τα θυμήθηκα αυτά; Η απάντηση στο επόμενο...

It's been seven hours and fifteen days
Since you took your love away
I go out every night and sleep all day
Since you took your love away
Since you been gone I can do whatever I want
I can see whomever I choose
I can eat my dinner in a fancy restaurant
But nothing
I said nothing can take away these blues
'cause nothing compares
Nothing compares to you

It's been so lonely without you here
Like a bird without a song
Nothing can stop these lonely tears from falling
Tell me baby where did I go wrong
I could put my arms around every boy I see
But they'd only remind me of you
I went to the doctor n' guess what he told me
Guess what he told me
He said girl you better try to have fun
No matter what you'll do
But he's a fool
'cause nothing compares
Nothing compares to you

All the flowers that you planted, mama
In the back yard
All died when you went away
I know that living with you baby was sometimes hard
But I'm willing to give it another try
Nothing compares
Nothing compares to you

Sinead O'Connor

Ξωτικά

2006-06-15T12:29:00.000+03:00

Γιατί αυτό μου θυμίζει όλους εσάς;

Ξέρω κάτι ξωτικά - που είναι αληθινά
μα λένε ψέματα...
Και μια ξαστεριά - υπέροχη κυρία
μ' όμορφα μαλλιά - παλιά φωτογραφία.

Ξέρω έναν πειρατή - που μ' ένα ξύλινο καράβι
στο βυθό αρμενίζει
Κι ένα γέρο αρπιστή - που λένε πως
τραβάει στα σκοτάδια και γυρίζει

Βγήκαν στους δρόμους οι τρελοί
φωτιές ανάβουν στη βροχή
τραγούδι κάνουν την ευχή
να σμίξουν σούρουπο κι αυγή.

Ξέρω μια αγκαλιά - που όταν σκέφτομαι να φύγω
με κρατάει.
Μα όταν μπαίνω στο λιμάνι της να δέσω
λέει φύγε πάλι, τράβα κι όπου βγάλει.

Ξέρω ένα παιδί - που όταν έρχεται ο ύπνος να με πάρει
μ' οδηγάει
σ' αυτόν το γέρο αρπιστή, που λένε πως
τα βάζει με το Δράκο και νικάει.

Λιζέτα Καλημέρη

Ο Καθρέφτης

2006-06-13T10:01:00.000+03:00

Έχω μπροστά μου συνεχώς έναν καθρέφτη
που με εμποδίζει ό,τι είναι πίσω του να δω
Δεν έχω δει ποτέ μου πιο μεγάλο ψεύτη
και το χειρότερο είναι όμοιος εγώ

Δείχνει πολύ καλός ενώ εγώ δεν είμαι,
δείχνει κακός ενώ δεν είμαι ούτε αυτό
Όσοι μου λένε "Φίλε όπως είσαι μείνε!"
είναι όσοι χάψαν τον αντικατοπτρισμό

Έναν καθρέφτη συνεχώς έχω μπροστά μου
πάνω του πέφτει και ραγίζεται η καρδιά μου
Πάνω του πέφτει και ραγίζεται η καρδιά μου
έναν καθρέπτη συνεχώς έχω μπροστά μου

Αντανακλά αυτά που θέλουν οι γυναίκες
κι έτσι τις πείθει ότι είμαι το άλλο τους μισό
Μπροστά του γδύνονται του λέν' γλυκές κουβέντες
πίσω απ' το τζάμι εγώ ολομόναχος κοιτώ

Κάνει παιχνίδι ως και με τα πρότυπά μου
τις θείες φωνές που μου μιλούσανε παιδί
Τις φέρνει απέναντί μου και στα κυβικά μου
πάω να τις φτάσω και τσουγκρίζω στο γυαλί

Έναν καθρέφτη συνεχώς έχω μπροστά μου
πάνω του πέφτει και ραγίζεται η καρδιά μου
Πάνω του πέφτει και ραγίζεται η καρδιά μου
έναν καθρέφτη συνεχώς έχω μπροστά μου

Ξέρω πως όλοι πια πιστεύουν σε καθρέφτες
σε οθόνες, σε φωτοτυπίες και προβολείς
Μέχρι παιχνίδια έχουν βγάλει που οι παίκτες
ζουν σε μια γυάλα και τους βλέπουμε όλοι εμείς

Μα εγώ θα κάνω τον καθρέφτη μου κομμάτια
ξέρω ότι αυτό που κρύβει πίσω του είσαι εσύ
Εσύ που ψάχνεις μες στα μαύρα σου τα μάτια
να καθρεφτίσεις μόνο εμένα στη ζωή

Φοίβος Δεληβοριάς

Osse Olhar

2006-06-12T09:38:00.000+03:00

Με κοιτάς σε κοιτώ
και μετά σιωπή
κάτι θα κοπεί
στην καρδιά στο μυαλό

Με κοιτάς σε κοιτώ
και μελαγχολείς
ο καιρός πολύς
μ' αγαπάς, σ' αγαπώ

Κι είμαστε ακόμα ζωντανοί
στη σκηνή σα ροκ συγκρότημα
κι αν μας αντέξει το σκοινί
θα φανεί στο χειροκρότημα

Με κρατάς σε κρατώ
και μετά γκρεμός
και μετά το τέρμα
και κανείς κανενός

Με κρατάς σε κρατώ
και παντού σκιές
και παντού καθρέφτες
για θεούς κι εραστές

Κι είμαστε ακόμα ζωντανοί...

(Οι ελληνικοί στίχοι ένεκα ελλείψεως των ξένων της διασκευής.
Αν κάποιος τους έχει ας τους χαρίσει και σε μας αν θέλει.)

Αθηνά Ρούτση

Lonely At The Top

2006-06-07T04:05:00.000+03:00

Σκέψεις περί monitor...

Η προσφορά του... και δεδομένη και σημαντική! Μπράβο του!

Την επιμονή του όμως να κρατάει σε λειτουργία ένα χαρακτηριστικό που μόνο αρνητικά σχόλια έχει δημιουργήσει, αδυνατώ να την κατανοήσω. Μήπως το -ουσιαστικά- μονοπώλιο που έχει, του δίνει τη δυνατότητα να επιβάλει ότι επιθυμεί ο δημιουργός του; Μήπως κάτι τέτοιο είναι λιγάκι οξύμωρο σε ένα χώρο που έχει χαρακτηριστεί ως "ένας ελεύθερος χώρος έκφρασης που είναι σχεδόν αδύνατο να επιβληθούν κανόνες";

Παραφράζοντας ένα γνωστό ρητό θα μπορούσαμε να πούμε

Μπορείς να επιβάλεις την άποψή σου
σε λίγους για μεγάλο διάστημα,
ή σε πολλούς για μικρό διάστημα,
αλλά όχι σε πολλούς για μεγάλο διάστημα.

Έχουν εκφραστεί απόψεις ότι κάποιοι έχουν πολλαπλούς λογαριασμούς εκεί για να μπορούν "αθέμιτα" να την μεγαλώνουν στον εαυτό τους. Ε και; Δεν είδα πουθενά να αναφέρει ότι δεν επιτρέπεται να έχεις πολλούς λογαριασμούς. Κι αφού δε μας ενδιαφέρει το μέγεθος, τι μας πειράζει αν κάνουν κάτι τέτοιο μερικοί;

Αφού τόσο καιρό δεν δέχεται την άποψη σχεδόν όλων για να μη μας τη μεγαλώνει, τότε... μήπως υπάρχει η δυνατότητα να γίνει το αντίστροφο;
Αν κάποιος (ή κάποιοι) βαλθούν να την μεγαλώσουν σε ΟΛΟΥΣ ώστε να γίνει εκ των πραγμάτων άχρηστη η διαφοροποίηση βάσει μεγέθους τότε τι γίνεται;

I've been around the world
Had my pick of any girl
You'd think I'd be happy
But I'm not

Ev'rybody knows my name
But it's just a crazy game
Oh, it's lonely at the top

Listen to the band, they're playing just for me
Listen to the people paying just for me

Well, all the applause and all the parades
And all the money I have made
Oh, it's lonely at the top

So, listen all you fools out there
Go on and love me but I don't care
Oh, it's lonely at the top
Oh, it's lonely at the top

Έλλη Πασπαλά

Στους Ίδιους Δρόμους

2006-06-06T08:39:00.000+03:00

Είμαστε πολλοί αλλά είμαστε σκόρπιοι
Μας πήρανε αμπάριζα οι δήθεν και οι όποιοι
Είμαστε πολλοί μα δεν παίζουμε μπάλα
Φεύγει μπροστά μας ο καιρός κι εμείς ξοπίσω τρεχάλα

Είμαστε πολλοί αλλά είμαστε μόνοι
Μείναμε δίχως όνειρο τώρα που ξημερώνει
Είμαστε πολλοί μα ο καθένας μονάχος
Με πάθος κι ενθουσιασμό, σκοντάφτουμε στο ίδιο λάθος

Άντε λοιπόν και πάλι να ξαναβρεθούμε
Στους ίδιους δρόμους που τους περπατήσαμε
Πριν μας προλάβει ο καιρός και ξεχαστούμε
Γιατί αλλιώς σου λέω, πάλι την πατήσαμε

Μαχαιρίτσας, Τσακνής, Πλιάτσικας, Domenica